Paucidentomys vermidax

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paucidentomys vermidax
Esselstyn, Achmadi & Rowe, 2012
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd Myomorpha
Nadrodzina Muroidea
Rodzina myszowate
Podrodzina myszy właściwe
Rodzaj Paucidentomys
Gatunek Paucidentomys vermidax

Paucidentomys vermidax – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych, podrodziny myszy właściwych. Odkryty został w roku 2012 w lesie deszczowym na Sulawesi.

Nazwa naukowa odnosi się do braku zębów i nietypowej diety, składającej się z dżdżownic[1][2]. W porównaniu do występujących tam gatunków myszowatych, jest większy od Melasmothrix naso, Sommeromys macrorhinos i Tateomys macrocercus, podobnych rozmiarów co Tateomys rhinogradoides oraz mniejszy niż Rhynchomys soricoides oraz znacznie mniejszy niż przedstawiciele rodzaju Echiothrix, również endemicznego dla Sulawesi. Pyszczkiem przypomina przedstawicieli Rhynchomys. Cechuje go także długi, dwukolorowy ogon, małe oczy oraz duże uszy.

Paucidentomys vermidax jest jedynym znanym gryzoniem nieposiadającym zębów trzonowych, co jest przystosowaniem do diety składającej się z dżdżownic (informacja ta bazuje na analizie zawartości żołądka jednego osobnika). Siekacze różnią się także kształtem, który jest dwudzielny. Wzór zębowy to \tfrac{1 0 0 0}{1 0 0 0}.

Nazwa rodzajowa pochodzi od łacińskich słów paucus (kilka) i dentis (ząb) oraz greckiego mus (mysz), zaś nazwa gatunkowa od vermi (robak) i edax (zjadacz)[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]