Paul Poirier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paul Poirier
Ilustracja
Piper Gilles i Paul Poirier (2018)
Reprezentacja  Kanada
Data i miejsce urodzenia 6 listopada 1991
Ottawa
Wzrost 174 cm
Konkurencja Pary taneczne
Soliści (2005–2009)
Partner sportowy Piper Gilles
Poprzednio:
Vanessa Crone
Trener Carol Lane, Jon Lane, Juris Razgulajevs, Roy Bradshaw
Klub Scarboro FSC
Rekordy życiowe ISU (GOE±5)
Nota łączna 202,45
Mistrzostwa czterech kontynentów 2019
Taniec rytmiczny 80,44
Mistrzostwa świata 2019
Taniec dowolny 124,40
Mistrzostwa czterech kontynentów 2019
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Mistrzostwa czterech kontynentów
Srebro Tajpej 2014 pary taneczne
Brąz Anaheim 2019 pary taneczne
Brąz Tajpej 2011 pary taneczne
Finał Grand Prix
Brąz Pekin 2010 pary taneczne
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro Sofia 2008 pary taneczne

Paul Poirier (ur. 6 listopada 1991 w Ottawie) – kanadyjski łyżwiarz figurowy, startujący w parach tanecznych z Piper Gilles. Uczestnik igrzysk olimpijskich w Pjongczangu (2010, 2018), wicemistrz (2014) i dwukrotny brązowy medalista czterech kontynentów (2011, 2019), medalista finału Grand Prix oraz mistrz Kanady (2011).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Paul Poirier urodził się w Ottawie w prowincji Kanady Ontario. Jego rodzicami są Debra Mendes de Franca i Marc Poirier[1]. Jego brat David (ur. 1998) jest hokeistą. Poirier studiował lingwistykę na University of Toronto[2].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Crone i Poirier na podium mistrzostw świata juniorów 2008

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

Paul Poirier debiutował w zawodach juniorów młodszych w kategorii par tanecznych z Vanessą Crone[3]. Para rozpoczęła wspólną jazdę w maju 2001 r. Byli zarówno mistrzami Kanady juniorów młodszych jak i juniorów. W sezonie 2007/08 zostali wicemistrzami świata juniorów oraz wygrali dwa zawody z cyklu Junior Grand Prix w Chorwacji i Rumunii[3]. W finale Junior Grand Prix zajęli czwarte miejsce[4]. W tym samym czasie debiutowali w seniorskich mistrzostwach Kanady, gdzie także zajęli miejsce tuż za podium.

Kariera seniorska[edytuj | edytuj kod]

Gilles / Poirier podczas pokazu mistrzów Internationaux de France 2018

W latach 2008–2011 Poirier i Crone występowali w zawodach międzynarodowych w kategorii seniorów. Regularnie stawali na podium zawodów z cyklu Grand Prix i mistrzostwach Kanady[5]. W sezonie 2009/10 zadebiutowali na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 w Vancouver. Na zawodach olimpijskich zajęli 15. miejsce w tańcu obowiązkowym, 17. miejsce w tańcu oryginalnym i 12. miejsce w tańcu dowolnym co pozwoliło im osiągnąć notę łączną 164.60 pkt i dało ostatecznie 14. miejsce. W sezonie 2010/11 wygrali Skate Canada International i zakwalifikowali się do finału Grand Prix w Pekinie, gdzie wygrali brązowy medal[4][6]. Pod nieobecność pretendentów do tytułu krajowego Virtue/Moir, Poirier i Crone zostali mistrzami Kanady[7]. Ich ostatnim wspólnym występem były mistrzostwa świata w Moskwie, gdzie zajęli 10. miejsce. Para ogłosiła rozstanie 2 czerwca 2011 r. po 10 latach wspólnej kariery[8].

Po zakończeniu jazdy z Crone, Poirier skontaktował się z amerykańską łyżwiarką Piper Gilles, która szukała partnera od ponad roku. Po odbyciu wspólnych prób, szybko podjęli decyzję o podjęciu współpracy w lipcu 2011 r[9]. Oznaczało to dla nich utratę szansy na starty w zawodach międzynarodowych w sezonie 2011/12, gdyż Gilles jako Amerykanka nie miała odpowiednich kwalifikacji do reprezentowania Kanady. Zadebiutowali na mistrzostwach Kanady w 2012 r. zajmując bardzo dobre trzecie miejsce za duetami Virtue/Moir oraz Weaver/Poje. Ich celem był start na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 w Soczi, dlatego Piper Gilles rozpoczęła ubieganie się o obywatelstwo kanadyjskie, które otrzymała 17 grudnia 2013 r.[10][11]. Styl jazdy Gilles i Poirier był od początku bardzo oryginalny. Wybierają oni wyjątkowe melodie i często niebanalne aranżacje swoich tańców np. rezygnując z najczęściej prezentowanych stylów tańca.

W sezonie 2012/13 Gilles i Poirier zadebiutowali w zawodach Grand Prix i wygrali U.S. Classic. W sezonie 2013/14 nie udało im się zakwalifikować na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2014, gdyż zajęli dopiero czwarte miejsce na mistrzostwach Kanady[12]. Zdołali za to wejść do najlepszej dziesiątki par tanecznych na mistrzostwach świata oraz zdobyli srebro na mistrzostwach czterech kontynentów. W latach 2014–2017 regularnie stawali na podium zawodów z cyklu Grand Prix oraz zajmowali lokaty w pierwszej dziesiątce najlepszych par tanecznych na mistrzostwach świata i czterech kontynentów. W 2014 r. zajęli piąte miejsce w finale Grand Prix[13].

W sezonie olimpijskim 2017/18 zajęli drugie miejsce na mistrzostwach Kanady i uzyskali kwalifikację na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018 w Pjongczangu[14]. Na zawodach olimpijskich zaprezentowali oryginalny taniec krótki do rytmów mambo i bossa novy oraz taniec dowolny inspirowany filmem James Bond. Ostatecznie w swoim debiucie olimpijskim zajęli ósme miejsce[15].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Pary taneczne[edytuj | edytuj kod]

Z Piper Gilles[edytuj | edytuj kod]

Gilles i Porier na trzecim stopniu podium zawodów Internationaux de France 2018
Gilles i Porier z brązowym medalem Skate Canada International 2016
Zawody 11–12 12–13 13–14 14–15 15–16 16–17 17–18 18–19 19–20
Międzynarodowe[16]
Igrzyska olimpijskie 8
Mistrzostwa świata 18 8 6 8 8 6 7
Mistrzostwa czterech kontynentów 5 2 4 5 6 3
GP Finał Grand Prix 5
GP NHK Trophy 5
GP Rostelecom Cup 6 4
GP Skate America 3 4
GP Skate Canada International 4 2 3 3
GP Internationaux de France 6 2 2 3 3
CS Autumn Classic International 2 3 1
CS Golden Spin Zagrzeb 1
CS Memoriał Ondreja Nepeli 1
CS Nebelhorn Trophy 3 1
U.S. International Classic 1
Krajowe[16]
Mistrzostwa Kanady 3 2 4 2 2 3 2 2
SC Challenge 1

Z Vanessą Crone[edytuj | edytuj kod]

Crone i Poirier na mistrzostwach Kanady 2011
Crone i Poirier na mistrzostwach czterech kontynentów 2011
Zawody 03–04 04–05 05–06 06–07 07–08 08–09 09–10 10–11
Międzynarodowe[17]
Igrzyska olimpijskie 14
Mistrzostwa świata 12 7 10
Mistrzostwa czterech kontynentów 4 3
GP Finał Grand Prix 6 3
GP NHK Trophy 3
GP Rostelecom Cup 4
GP Skate America 2
GP Skate Canada International 2 1
GP Trophée Eric Bompard 4
Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe[17]
Mistrzostwa świata juniorów 9 2
JGP Finał 4
JGP w Andorze 7
JGP w Chorwacji 1
JGP w Norwegii 3
JGP w Rumunii 1
JGP na Tajwanie 5
Krajowe[17]
Mistrzostwa Kanady 12 N 1 N 6 J 1 J 4 2 2 1

Soliści[edytuj | edytuj kod]

Zawody 05–06 06–07 07–08 08–09
Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe
JGP we Francji 10
Krajowe
Mistrzostwa Kanady 5 N 3 N 2 J 11

Programy[edytuj | edytuj kod]

Piper Gilles / Paul Poirier

Sezon Taniec rytmiczny (RD) Taniec dowolny (FD) Pokazy mistrzów
2019–20
[18]
  • Mack and Mabel medley:
    • Marsz: Movies Were Movies – Robert Preston
    • Fokstrot: Look What Happened to Mabel – Bernadette Peters
    • Marsz: Entr'acte
    • Marsz: Tap Your Troubles Away – Jerry Herman
      choreografia: Carol Lane, Juris Razgulajevs, Jeff Dimitrou
  • Both Sides Now – Joni Mitchell
    choreografia: Juris Razgulajevs, Carol Lane
2018–19
[19]
  • Tango Romantica: Angelica's Tango – Piernicola Di Muro
    choreografia: Juris Razgulajevs, Carol Lane
Sezon Taniec krótki (SD) Taniec dowolny (FD) Pokazy mistrzów
2017–18
[20]
  • Bossa Nova: Bossa Cubana – Los Zafiros
  • Mambo: Gopher Mambo – Yma Sumac
    choreografia: Juris Razgulajevs, Carol Lane

  • Stolen Hearts
  • Perry Mason Theme – Fred Steiner
  • Smokey Sax Perry – Hollywood Trailer Music Orchestra
  • A Fifth of Beethoven – Walter Murphy
2016–17
[21]
  • Blues: Oh What A Night For Dancing – Barry White, Vance Wilson
  • Disco: Disco InfernoLeroy Green, Ron Kersey
  • Con Buena Onda – Daniel Lomuto, Ernesto Baffa, Hector M. Acre
  • Let It Go – James Bay
2015–16
[22]
  • The Beatles medley:
    • Walc: Lucy in the Sky with Diamonds
    • Marsz: Norwegian Wood
    • Walc: Ob-La-Di, Ob-La-Da

  • Saudade medley:
    choreografia: Juris Razgulajevs, Carol Lane, Piper Gilles, Paul Poirier
    • She Said – Jorane
    • Neverland – Takenobu
2014–15
[23]
  • Would You – Burn the Floor Orchestra
2013–14
[24]
  • Swing: Just One Dance – Caro Emerald
  • Quickstep: You Don't Leave Me – Caro Emerald
2012–13
[25]
  • Mary Poppins medley – Richard M. Sherman, Robert B. Sherman
    choreografia: Carol Lane, Juris Razgulajevs
    • Overture
    • Step in Time
  • The Gulag Orchestra – Beirut
  • I Don't Think About You Anymore But
    I Don't Think About You Any less – Hungry Ghosts
  • Nicoleta – Fanfare Ciocărlia
    choreografia: Carol Lane, Juris Razgulajevs, Christopher Dean

2011–12

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Brodie: Game on for Canada's Olympic newbies (ang.). IFS Magazine, 2018-01-25. [dostęp 2018-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-06)].
  2. Crone, Poirier announce end of partnership (ang.). icenetwork, 2011-06-02. [dostęp 2018-05-20].
  3. a b Barry Mittan: Passionate Performances Propel Poirier and Crone (ang.). Golden Skate, 2008-05-17. [dostęp 2018-05-20].
  4. a b Elvin Walker: Crone and Poirier evolve into contenders (ang.). Golden Skate, 2010-11-28. [dostęp 2018-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-18)].
  5. Barry Mittan: Crone and Poirier Feel Up to Pre-Olympic Challenges (ang.). Golden Skate, 2009-02-15. [dostęp 2018-05-20].
  6. Michael Hayakawa, Aurora Banner: Crone, Poirier take bronze in China (ang.). The Record, 2010-12-13. [dostęp 2018-05-20].
  7. Crone, Poirier win 1st national ice dance crown (ang.). CBC Sports, 2011-01-24. [dostęp 2018-05-20].
  8. Crone, Poirier announce end of partnership (ang.). icenetwork, 2011-06-02. [dostęp 2018-05-20].
  9. Elvin Walker: Gilles and Poirier make big impact at international debut (ang.). Golden Skate, 2012-09-23. [dostęp 2018-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-29)].
  10. Ice Dancer Piper Gilles Receives Canadian Citizenship (ang.). Skate Canada, 2013-12-17. [dostęp 2018-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-13)].
  11. Jeff Green: Piper Gilles lands Canadian citizenship (ang.). Hamilton Spectator, 2013-12-17. [dostęp 2018-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-29)].
  12. Lori Ewing: Ice dancers Gilles and Poirier rebound after heartbreaking season (ang.). CTV News, 2014-11-03. [dostęp 2018-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-05)].
  13. Trophée Eric Bompard: Canada's Gilles, Poirier win silver (ang.). CBC Sports, 2014-11-27. [dostęp 2018-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-05)].
  14. Vartan Bzdikian: Ryerson alumna Piper Gilles o her way to first Winter Olympics (ang.). The Eyeopener, 2018-01-18. [dostęp 2018-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-02)].
  15. Beau Dure: Winter Olympics ice dancing: Canada's Virtue/Moir win gold, Shibutanis take bronze – as it happened (ang.). The Guardian, 2018-02-20. [dostęp 2018-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-25)].
  16. a b Competition Results – Piper GILLES / Paul POIRIER (ang.). ISU. [dostęp 2019-02-11].
  17. a b c Competition Results – Vanessa CRONE / Paul POIRIER (ang.). ISU. [dostęp 2018-07-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-29)].
  18. Piper GILLES / Paul POIRIER: 2019/2020 (ang.). ISU. [dostęp 2019-09-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-24)].
  19. Piper GILLES / Paul POIRIER: 2018/2019 (ang.). ISU. [dostęp 2019-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-05)].
  20. Piper GILLES / Paul POIRIER: 2017/2018 (ang.). ISU. [dostęp 2019-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-19)].
  21. Piper GILLES / Paul POIRIER: 2016/2017 (ang.). ISU. [dostęp 2019-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-31)].
  22. Piper GILLES / Paul POIRIER: 2015/2016 (ang.). ISU. [dostęp 2019-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-31)].
  23. Piper GILLES / Paul POIRIER: 2014/2015 (ang.). ISU. [dostęp 2019-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-29)].
  24. Piper GILLES / Paul POIRIER: 2013/2014 (ang.). ISU. [dostęp 2019-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-21)].
  25. Piper GILLES / Paul POIRIER: 2012/2013 (ang.). ISU. [dostęp 2019-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-22)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]