Paul Wolfowitz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paul Dundes Wolfowitz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1943
Brooklyn
Prezes Banku Światowego
Okres od 1 czerwca 2005
do 1 lipca 2007
Poprzednik James Wolfensohn
Następca Robert Zoellick

Paul Dundes Wolfowitz (ur. 22 grudnia 1943 na Brooklynie) – wiceminister obrony Stanów Zjednoczonych[1], były prezes Banku Światowego (2005–2007)[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był drugim dzieckiem profesora Jacoba Wolfowitza i Lillian Dundes (polskich Żydów). Jego rodzice, wraz z bratem Jacobem, w 1920 wyemigrowali z Polski do Stanów Zjednoczonych[potrzebny przypis].

Paul Wolfowitz był wykładowcą na Uniwersytecie Yale’a (jednym z jego studentów był Lewis Libby[3], późniejszy bliski współpracownik polityczny, którego wtedy poznał). Jest neokonserwatystą znanym ze swoich jastrzębich poglądów oraz gorącym zwolennikiem proizraelskiego nastawienia polityki amerykańskiej[4]. Stał się jednym z głównych architektów wojny w Iraku.

Od 1 czerwca 2005 piastował stanowisko prezesa Banku Światowego. 17 maja 2007 podał się do dymisji, gdy wewnętrzna komisja etyki uznała, że Wolfowitz postąpił nieetycznie, przyznając awans i podwyżkę swojej kochance. 25 czerwca Zarząd Banku Światowego zatwierdził na prezesa jedynego kandydata, Roberta Zoellicka. Objął on urząd 1 lipca.

Doktryna Wolfowitza[edytuj | edytuj kod]

„Doktryna Wolfowitza”[5] to nieoficjalna nazwa nadana dokumentowi Defense Planning Guidance z 1992, którego autorami byli Wolfowitz i Libby. Dokument w zamierzeniu nie miał być upubliczniany, ale przedostał się do The New York Times i po opublikowaniu przez tę gazetę jego założeń 8 marca 1992 stał się przedmiotem publicznych kontrowersji.

Choć administracja amerykańska odcinała się od niego, istnieje pogląd, że jest on fundamentem doktryny Busha. Dokument zaleca prowadzenie agresywnej, jednostronnej polityki zagranicznej, włącznie z wojnami prewencyjnymi. Celem takiej polityki miało być zachowanie mocarstwowości przez Stany Zjednoczone.

W 2018 filmie Vice, w reżyserii Adama McKaya, w postać Wolfowitza wcielł się Eddie Marsan[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Stachura, Meandry europejskiej polityki Stanów Zjednoczonych, „Studia Europejskie“, 2004, nr 3, s. 32, informacja w przypisie nr 2.
  2. M. de Angelis, Grodzenia, dobra wspólne i „zewnętrzne“, „Praktyka Teoretyczna“, 6, 2012, s. 312 i 313.
  3. P. Kaczmarek, Wojna w Iraku w świetle doktryny Busha, „Refleksje. Pismo naukowe studentów i doktorantów WNPiD UAM”, 2016, nr 13, s. 52, przypis nr 11.
  4. P. Kaczmarek, Wojna w Iraku w świetle doktryny Busha, „Refleksje. Pismo naukowe studentów i doktorantów WNPiD UAM”, 2016, nr 13, s. 54.
  5. K. Świder, Geopolityka jako światopogląd władzy w Rosji, „Teka Komisji Politologii i Stosunków Międzynarodowych“, 2016, 11, s. 44.
  6. Vice w bazie IMDb (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]