Paul van Buitenen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paul van Buitenen
Paul van Buitenen (NL, Breda, 28 mei 1957) former Dutch MEP and (before that) famous wistle blower in the EU..JPG
Data i miejsce urodzenia 28 maja 1957
Breda
Poseł do PE VI kadencji
Okres od 20 lipca 2004
do 13 lipca 2009

Paul van Buitenen (ur. 28 maja 1957 w Bredzie) – holenderski polityk, księgowy, urzędnik służby cywilnej w strukturach Unii Europejskiej, poseł do Parlamentu Europejskiego (2004–2009). Whistleblower, który w sposób pośredni przyczynił się do rozwiązania Komisji Europejskiej kierowanej przez Jacques'a Santera.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w technikum w Eindhoven, następnie pod koniec lat 70. odbył służbę wojskową. W 1980 uzyskał dyplom z zakresu księgowości, po czym do 1990 pracował jako asystent księgowego, kierownik działu planowania w prywatnym przedsiębiorstwie i doradca ds. finansowych na jednym z uniwersytetów.

W 1990 został zatrudniony w strukturach Komisji Europejskiej. Był m.in. asystentem audytora w Dyrektoriacie Kontroli Finansowej. Pełniąc tę funkcję, ujawnił przypadki korupcji i nepotyzmu w strukturach Komisji Europejskiej, w tym dotyczące fikcyjnego zatrudnienia przez francuską komisarz Édith Cresson swojego dentysty. Paul van Buitenen został wówczas zawieszony na kilka miesięcy, w trakcie których otrzymywał połowę wynagrodzenia[1]. Niezależne dochodzenie potwierdziło część podawanych przez niego informacji. Rewelacje Paula van Buitenena sprowadziły na Komisję Europejską falę krytyki, w konsekwencji których ustąpił jej przewodniczący Jacques Santer i pozostali komisarze[2]. Wydarzenia z tego okresu Paul van Buitenen opisał w książce Blowing the Whistle: Fraud in the European Commission, wydanej przez Politicos Pub w 2000. Został wówczas uhonorowany tytułem "Europejczyka Roku" przez magazyn "Reader’s Digest"[3]. W późniejszych latach podważono pewną część podawanych przez niego informacji, m.in. w 2004 umorzono postępowanie sądowe przeciwko Édith Cresson[4].

W 1999 Paul van Buitenen został członkiem belgijskiej partii zielonych Agalev. W 2002 wstąpił do niderlandzkiej Partii Socjalistycznej.

Przed wyborami europejskimi w 2004 założył własne ugrupowanie pod nazwą Transparentna Europa, które – pod hasłami walki z korupcją – wprowadziło dwóch europosłów VI kadencji[2]. Jeden z mandatów objął Paul van Buitenen. Został członkiem grupy Zielonych i Wolnego Sojuszu Europejskiego, a także Komisji Kontroli Budżetowej. W PE zasiadał do 2009[5].

W 2006 ujawnił w mediach, że według niego Frits Bolkestein, były komisarz ds. usług i rynku wewnętrznego, jest członkiem rady doradczej rosyjskiego banku Menatep, w którym miały być prowadzone tajne konta spółki Clearstream, świadczącej usługi finansowe[6]. Z kolei w 2008 upublicznił streszczenie raportu wykazującego nieprawidłowości w rozliczeniach funduszy niektórych europosłów[7].

W 2008 Transparentna Europa zakończyła działalność. Po odejściu z Europarlamentu Paul van Buitenen, przebywający w trakcie sprawowania mandatu na urlopie bezpłatnym, powrócił do pracy urzędniczej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kasiarze z Brukseli. "Wprost" nr 14/2008. [dostęp 29 września 2010].
  2. a b The Fighting Dutchman (ang.). businessweek.com, 26 lipca 2004. [dostęp 29 września 2010].
  3. O'Sullivan joins list of Europeans of the Year (ang.). europeanvoice.com, 17 lutego 2000. [dostęp 29 września 2010].
  4. Była premier Francji niewinna. wyborcza.pl, 1 lipca 2004. [dostęp 18 listopada 2010].
  5. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 29 września 2010].
  6. Buitenen-Bolkestein-pourrait-quitter-la-Menatep.php Paul Van Buitenen: «Bolkestein pourrait quitter la Menatep» (fr.). 20minutes.fr, 25 kwietnia 2006. [dostęp 29 września 2010].
  7. MEP makes 'fraud' report public (ang.). bbc.co.uk, 5 marca 2008. [dostęp 29 września 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]