Pawłówek (województwo kujawsko-pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi Pawłówek w woj. kujawsko-pomorskim, pow. bydgoskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Artykuł 53°9′23″N 17°53′11″E
- błąd 38 m
WD 53°9'N, 17°54'E
- błąd 2283 m
Odległość 1218 m
Pawłówek
wieś
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Powiat bydgoski
Gmina Sicienko
Liczba ludności (III 2011) 535[1]
Strefa numeracyjna 52
Tablice rejestracyjne CBY
SIMC 0095584
Położenie na mapie gminy Sicienko
Mapa konturowa gminy Sicienko, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Pawłówek”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Pawłówek”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Pawłówek”
Położenie na mapie powiatu bydgoskiego
Mapa konturowa powiatu bydgoskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Pawłówek”
Ziemia53°09′23″N 17°53′11″E/53,156389 17,886389

Pawłówekwieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Sicienko.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie bydgoskim.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) miejscowość liczyła 535 mieszkańców[1]. Jest ósmą co do wielkości miejscowością gminy Sicienko.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Pod zaborem pruskim miejscowość nosiła nazwę Pawlowke, w roku 1941 Paulsdorf [2], a w latach 1942–1945 Paulshöfen[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nieistniejące już gospodarstwa nad kanałem w 1944 roku.

W połowie XVII wieku wieś należała do Melchjora Krusińskiego. Po jego śmierci Pawłówek i Kruszyn otrzymała w spadku jego córka Anna Krusińska, która wyszła za mąż za Ludwika Lewalta Jezierskiego herbu Rogala. Małżeństwo zrzekło się w 1642 roku dóbr Kruszyn i Pawłówek na rzecz Świętosława Orzelskiego herbu Dryja, syna Aleksandra Orzelskiego[4][5]. Następnie wieś należała do rodu Bnińskich[6]. Pod koniec XVIII wieku wieś należała do Bzowskich, Kruszewskich i Sadowskich[7]. Pod koniec XIX wieku właścicielem posiadłości był Carl Theodor Berendt, syn gdańskiego lekarza Georga Carla Berendta oraz rodzina Neukirch[8][9]. W latach 20. XX wieku właścicielem był Robert Berendt. Na terenie wsi zlokalizowany jest nieczynny cmentarz ewangelicki[10].

Niedaleko istniał folwark zwany początkowo Prondy później Prondy-Mühle (Prądy-młyn). Pod koniec XVIII wieku folwark ten należał do Józefa Korytowskiego[11] – byłego biskupa sufragana archidiecezji gnieźnieńskiej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]