Pawłowski IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Pawłowski baron według J.K.Ostrowskiego

Pawłowski IV (Pawłowski IV Baron cz. Leliwa odm.)czeski herb baronowski, odmiana herbu Leliwa, nadany rodzinie polskiego pochodzenia osiadłej na Śląsku.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Juliusz Karol Ostrowski blazonuje herb następująco[1][2]:

Na tarczy ściętej w polu górnym błękitnym – między dwoma złotymi lwami wspiętymi – półksiężyc złoty z takąż gwiazdą nad rogami; w dolnym dwudzielnym, złotym z prawej – gryf błękitny w lewo, błękitnym z lewej – gryf złoty w prawo. Nad tarczą trzy hełmy ukoronowane, w pierwszym – pół złotego lwa, w drugim – na pawim ogonie półksiężyc z gwiazdą nad rogami, w trzecim pół błękitnego gryfa. Labry błękitne podbite złotem.

Istnieje rozbieżność w nazwie tego herbu u Ostrowskiego – autor w części I swojej książki (wizerunki herbów) nazywa ten herb Pawłowski IV[1], natomiast w części II (opisy herbów) – Pawłowski III[2].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Podług Ostrowskiego herb rodziny polskiego pochodzenia osiadłej na Śląsku w XVI wieku. Tytuł baronów czeskich mieli otrzymać w 1666. Jedna ich gałąź miała znajdować się w pomorskiem[2].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Herb ten był herbem własnym, więc przysługiwał tylko jednemu rodowi herbownych:

Pawłowski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Juliusz Ostrowski red.: Księga herbowa rodów polskich. Cz.1. (Wizerunki herbów). Warszawa: Józef Sikorski, gł. skł. Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 432.
  2. a b c Juliusz Ostrowski red.: Księga herbowa rodów polskich. Cz.2. (Opisy herbów). Warszawa: Józef Sikorski, gł. skł. Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 256.