Paw złoty
| Pavo muticus[1] | |||
| Linnaeus, 1766 | |||
 Samiec | |||
 Samica z pisklęciem | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
paw złoty | ||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
 | |||
| Zasięg występowania | |||
 | |||
Paw złoty[3], paw zielony[4] (Pavo muticus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Występuje w gęstych lasach południowo-wschodniej Azji. Zagrożony wyginięciem. Jego bliski krewny to paw indyjski (Pavo cristatus).
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]
Piersi i szyja samca są barwy zielonej ze złotym połyskiem, na głowie widoczny jest czub w kształcie kłosa. Pokrywy skrzydeł są turkusowo-niebieskie z metalicznym połyskiem, grzbiet zielony z brązowym połyskiem. Samiec posiada tren składający się z ok. 200 piór (tworzą go pióra pokryw nadogonowych[5]). Samica podobnie ubarwiona, ale nie ma trenu.
Długość ciała: samce 180–250 cm (ogon 40–47,5 cm, tren 140–160 cm), samice 100–110 cm (ogon 40–45 cm)[5].
Masa ciała: samce 3850–5000 g, samice 1060–1160 g[5].
Podgatunki
[edytuj | edytuj kod]Wyróżnia się następujące podgatunki[6][7][8]:
- P. muticus spicifer Shaw, 1804 – zdecydowanie najciemniejszy, pióra pokryw skrzydeł są czarne z zielonymi obwódkami. Występuje od północno-wschodnich Indii i Bangladeszu do zachodniej Mjanmy.
- P. muticus imperator Delacour, 1949 – podobny do P. muticus muticus. Występuje od wschodniej Mjanmy do Tajlandii, Indochin i południowych Chin.
- P. muticus muticus Linnaeus, 1766 – występuje na Jawie, na Półwyspie Malajskim wymarł, w Tajlandii prawdopodobnie również. Jest najbardziej zielony w porównaniu do pozostałych podgatunków.
Status zagrożenia
[edytuj | edytuj kod]Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2009 roku uznaje pawia złotego za gatunek zagrożony (EN – Endangered); wcześniej, od 1994 roku klasyfikowano go jako gatunek narażony (VU – Vulnerable). Liczebność populacji szacuje się na 10–20 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy. Główne zagrożenia dla gatunku to polowania dla mięsa i piór, wybieranie jaj i piskląt z gniazd, przekształcanie środowiska przez człowieka i związana z tym fragmentacja siedlisk oraz niepokojenie przez ludzi[2][9].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Pavo muticus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 Pavo muticus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Pavonini Horsfield, 1821 (wersja: 2025-10-06). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-09-06].
- ↑ Albin Łącki: Wśród zwierząt – ptaki. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988, s. 96. ISBN 83-09-01320-5.
- 1 2 3 P.J.K. McGowan, G.M. Kirwan, Green Peafowl (Pavo muticus), version 1.0, [w:] Birds of the World (red. J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020, DOI: 10.2173/bow.grepea1.01 [dostęp 2026-09-06] (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-09-06] (ang.).
- ↑ Green Peafowl (Pavo muticus). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-23)]. (ang.).
- ↑ AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025b, 2026, DOI: 10.2173/avilist.v2025b (ang.).
- ↑ Species factsheet: Green Peafowl Pavo muticus [online], BirdLife International, 2018 [dostęp 2026-09-06] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).