Paweł Łączkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paweł Łączkowski
Data i miejsce urodzenia 31 lipca 1942
Kielce
Wiceprezes Rady Ministrów
Okres od 11 lipca 1992
do 26 października 1993
Przynależność polityczna Partia Chrześcijańskich Demokratów
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Paweł Julian Łączkowski (ur. 31 lipca 1942 w Kielcach) – polski nauczyciel akademicki, polityk.

Poseł na Sejm X i I kadencji (1989–1993) oraz III kadencji (1997–2001), w latach 1992–1993 wiceprezes Rady Ministrów w rządzie Hanny Suchockiej.

Życiorys[edytuj]

Ukończył w 1966 studia prawnicze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, następnie uzyskał stopień doktora z zakresu socjologii. Wieloletni pracownik naukowy UAM i PAN.

W 1980 wstąpił do „Solidarności”. W 1989 został posłem na Sejm kontraktowy z ramienia Komitetu Obywatelskiego, w 1991 został wybrany do Sejmu I kadencji z listy Partii Chrześcijańskich Demokratów. Zajmował stanowisko wicepremiera (bez teki ministerialnej) w rządzie Hanny Suchockiej, w tym okresie przewodniczył Komitetowi Społecznemu Rady Ministrów.

Od 1992 do 1999 pełnił funkcję przewodniczącego PChD, zaś w latach 1999–2002 należał do liderów Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów. Po raz trzeci zasiadał w Sejmie od 1997 do 2001, będąc posłem z listy Akcji Wyborczej Solidarność z okręgu poznańskiego. Przewodniczył Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich. W 2001 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję, po czym wycofał się z bieżącej działalności politycznej.

Zajmuje stanowisko profesora kontraktowego w Collegium Polonicum w Słubicach.

Jest bratem Wojciecha Łączkowskiego. Rodzina Łączkowskich ma korzenie szlacheckie (pieczętowała się herbem Zadora).

Odznaczenia państwowe[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]