Paweł (patriarcha Serbii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paweł
Pavle
Gojko Stojcević
Гојко Стојчевић
Paweł
Kraj działania  Serbia
Data i miejsce urodzenia 11 września 1914
Kućani
Data i miejsce śmierci 15 listopada 2009
Belgrad
Patriarcha Serbii
Okres sprawowania 19902009
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1952
Chirotonia biskupia 21 września 1957
Wybór patriarchy 1990
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 września 1957
Miejscowość Belgrad
Miejsce Sobór św. Michała Archanioła w Belgradzie
Konsekrator Wincenty II

Pavle, imię świeckie: Gojko Stojčević, Гојко Стојчевић (ur. 11 września 1914 w Kućani k. Donji Miholjac, zm. 15 listopada 2009 w Belgradzie) – patriarcha Serbskiego Kościoła Prawosławnego.

We wczesnym dzieciństwie stracił oboje rodziców. Wychowywała go ciotka[1]. Po ukończeniu gimnazjum w Belgradzie odbył studia teologiczne w Belgradzie i w Sarajewie, studia podyplomowe ukończył w 1957 na Wydziale Teologii Prawosławnej uniwersytetu w Atenach. Studiował również medycynę, jednak po roku zrezygnował[1]. W 1948 złożył śluby zakonne jako mnich służący w klasztorze Rača; cztery lata później złożył śluby wieczyste, przyjmując imię Paweł (Pavle w j. serbskim). W 1950 rozpoczął wykłady ze śpiewu liturgicznego i języka staro-cerkiewno-słowiańskiego w seminarium im. św. św. Cyryla i Metodego w Prizren. Po ukończeniu studiów w Atenach został archimandrytą, a w maju 1957 wyświęcony na biskupa, ordynariusza eparchii raszko-prizreńskiej. 1 grudnia 1990 stanął na czele Serbskiego Kościoła Prawosławnego, zastępując chorego Germana (Djoricia).

W latach 80. XX w. wielokrotnie apelował o przeciwstawienie się rosnącej presji muzułmańskiej w Kosowie i o powstrzymanie exodusu Serbów z tego obszaru. W 1995 poparł układ w Dayton, co spowodowało kontrakcję części biskupów z Atanazym (Jevticiem), domagających się od Pavle ustąpienia z urzędu. Patriarcha podtrzymał swoje stanowisko, ale od tej pory coraz częściej wypowiadał się krytycznie o układzie z Dayton[2].

W 1999, po rozpoczęciu interwencji NATO, apelował do Serbów o pozostanie w Kosowie, zaś do państw NATO – o zakończenie działań zbrojnych[3]. Po ogłoszeniu niepodległości przez parlament Kosowa w 2008, patriarcha wraz z hierarchią Kościoła sprzeciwił się tej decyzji i zaapelował do przywódców Zachodu, aby nie uznali tej "historycznej niesprawiedliwości"[4].

Z uwagi na zły stan zdrowia część obowiązków patriarchy przejął metropolita Czarnogóry i Przymorza, Amfilochiusz. 8 października 2008 Paweł oświadczył, że ustępuje z urzędu patriarchy z uwagi na problemy zdrowotne. 11 listopada złożony z 46 duchownych Synod odrzucił prośbę Pawła o ustąpienie, powierzając mu dożywotnio sprawowanie urzędu.

Zmarł po długiej chorobie w szpitalu wojskowym w Belgradzie. Zgodnie z testamentem, 19 listopada 2009 został pochowany w klasztorze Rakovica.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 A. Matreńczyk, Patriarcha Pavle - szkic do portretu, "Przegląd Prawosławny", nr 2 (296), luty 2010, ss.5-7
  2. R.Thomas, Serbia under Milošević: politics in the 1990s, C. Hurst & Co. Publishers 1998, s.259
  3. Serbia pod bombami, "Przegląd Prawosławny", 0867-7476, s.27
  4. Church urges Serbs to take Kosovo vow in Orthodox Easter message, International Herald Tribune, 27 IV 2008.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Włodzimierz (Rajić)
Biskup raszko-prizreński 1957 - 1990 Następca
Artemiusz (Radosavljević)
Poprzednik
German
Patriarcha Serbii 1990 - 2009 Następca
Ireneusz (patriarcha Serbii)