Paweł Dybel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Paweł Dybel (ur. 1951) – profesor w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN oraz ISNS UW. Specjalista w dziedzinie psychoanalizy i hermeneutyki, fenomenologii i poststrukturalizmu. Stypendysta Fundacji im. Aleksandra von Humbodtal, Fundacji Kościuszkowskiej, Fundacji im. Fritza Thyssena oraz DAAD. Profesor wizytujący m.in. w Instytucie Nauk o Człowieku w Wiedniu, a także na uniwersytetach w Bremie, Berlinie, Manchester Metropolitan University, University at Buffalo oraz w Goldsmith College w Londynie.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Ziemscy, słowni, cieleśni (1989)
  • Dialog i represja. Antynomie psychoanalizy Zygmunta Freuda (1995)
  • Freuda sen o kulturze (1996)
  • Urwane ścieżki (Przybyszewski. Freud. Lacan) (2000)
  • Granice rozumienia i interpretacji. O hermeneutyce Hansa-Georga Gadamera (2004) - nominacja do Nagrody im. Jana Długosza 2005[1]
  • Zagadka »drugiej płci«. Spory wokół różnicy seksualnej w psychoanalizie i w feminizmie (2006)
  • Okruchy Psychoanalizy (2007)
  • Granice Polityczności (2008, wraz z Szymonem Wróblem)
  • Dylematy demokracji. Kontekst polski (2015) - nominacja do Nagrody im. Jana Długosza 2016[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Znamy nominacje do Nagrody im. Jana Długosza 2005, www.instytutksiazki.pl, 22 września 2005 [dostęp 2016-03-06].
  2. Nominacje do Nagrody im. Jana Długosza 2016, www.instytutksiazki.pl, 26 września 2016 [dostęp 2016-10-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]