Paweł Gużyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Gużyński
Ilustracja
Przystanek Woodstock 2017
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 21 czerwca 1968
Magister Studentów i Mistrz Nowicjatu dominikanów w Niderlandach
Okres sprawowania od lutego 2020
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Inkardynacja dominikanie
Śluby zakonne
Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności

Paweł Gużyński (ur. 21 czerwca 1968[1]) – polski duchowny rzymskokatolicki, dominikanin, kaznodzieja, rekolekcjonista i liturgista, magister studentów i mistrz nowicjatu niderlandzkich kleryków-dominikanów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Torunia. Z wykształcenia technik budowy dróg i mostów. W młodości przez 12 lat grał w piłkę nożną w klubie Elana Toruń[2]. W 1988 r. włączył się w działalność toruńskiego oddziału Ruchu „Wolność i Pokój”. Zajmował się kolportażem ulotek i wydawnictw podziemnych. 30 listopada 1988 r. został zatrzymany przez SB za przenoszenie nielegalnych wydawnictw. Sprawę skierowano do kolegium ds. wykroczeń w Toruniu. 2 grudnia 1988 r. został zwolniony i ukarany grzywną. Odmówił zastępczej służby wojskowej na warunkach zaproponowanych przez władzę.

Był duszpasterzem akademickim w Poznaniu i Rzeszowie, i przeorem klasztoru dominikanów w Łodzi (2012–2015). Prowadził program Rozmównica w telewizji Religia.tv. Współpracował z kanałem internetowym Boska TV, gdzie prowadził vlog Mimochodem[3]. Tworzył też bloga w serwisie Natemat.pl[4].

Niektóre z jego wypowiedzi medialnych wzbudzały kontrowersje, zwłaszcza te, w których ostro krytykował niektórych biskupów, Episkopat Polski czy innych kapłanów i zbyt bliskie związki Kościoła z polityką. Kilkukrotnie był za nie dyscyplinowany przez władze zakonne[5][6]. Prowincjał dominikanów o. Paweł Kozacki powołał nawet w 2019 specjalną komisję do zbadania wypowiedzi zakonnika. Jej wyników nie ujawniono, a o. Gużyńskiego w lutym 2020 skierowano do pracy w Rotterdamie w Holandii, gdzie pełni posługę magistra studentów i mistrza nowicjatu dla tamtejszych dominikańskich kandydatów na kapłanów i braci zakonnych. Dekretem przełożonych stanowisko objął na okres pięcioletniej kadencji[7][8][9].

W 2016 r. został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uroczystość jubileuszowa 35-lecia Niezależnego Zrzeszenia Studentów UMK. kujawsko-pomorskie.pl. [dostęp 2018-08-22].
  2. Były piłkarz Elany Toruń został... przeorem dominikanów.
  3. Vlog o. Pawła Gużyńskiego OP – Mimochodem. boskatv.pl. [dostęp 2016-05-10].
  4. Paweł Gużyński. Natemat.pl. [dostęp 2016-05-10].
  5. Arkadiusz Jastrzębski (oprac.), Dominikanin stanie przed komisją. Zakaz medialny dla o. Pawła Gużyńskiego?, wiadomosci.wp.pl, 9 września 2017 [dostęp 2020-02-16] (pol.).
  6. O. Gużyński: Żądamy dymisji od abp. Jędraszewskiego. Za tę akcję dominikanin uciszony na 3 tygodnie, oko.press [dostęp 2020-02-16].
  7. Znany dominikanin opuszcza Polskę. Nowe zajęcie znalazł w Rotterdamie, Onet Łódź, 16 lutego 2020 [dostęp 2020-02-16] (pol.).
  8. Wyborcza.pl, lodz.wyborcza.pl [dostęp 2020-02-16].
  9. Arkadiusz Jastrzębski (oprac.), Ojciec Paweł Gużyński wyjechał z Polski. Kilka lat za granicą, wiadomosci.wp.pl, 16 lutego 2020 [dostęp 2020-02-16] (pol.).