Paweł Lamla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paweł Lamla
Paweł Lamla (po lewej)
Paweł Lamla (po lewej)
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 29 czerwca 1956
Bydgoszcz
Przebieg służby
Lata służby od 1980
Stanowiska dowódca Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku,

Szef Szkolenia Wojsk Lądowych

Główne wojny i bitwy Stabilizacja Iraku
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Wojskowy Krzyż Zasługi Kawalerska Legia Zasługi
Mjr Paweł Lamla na poligonie
(drugi z prawej)

Paweł Mirosław Lamla (ur. 29 czerwca 1956 w Bydgoszczy) – generał dywizji Wojska Polskiego, Szef Szkolenia Wojsk Lądowych.

W styczniu 2011 roku Instytut Pamięci Narodowej w Szczecinie skierował do sądu wniosek o wszczęcie postępowania lustracyjnego wobec gen. Lamli. Biuro lustracyjne Instytutu Pamięci Narodowej w Szczecinie twierdziło, że były szef szkolenia wojsk lądowych w swoim oświadczeniu zataił współpracę z Wojskowymi Służbami Wewnętrznymi, która miała trwać przez 8 lat (w latach 1978 - 1985), kiedy był podchorążym trzeciego i czwartego roku w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Pancernych w Poznaniu, a następnie po promocji służył jako oficer w 7 Łużyckiej Dywizji Desantowej w Gdańsku.

26 czerwca 2015 roku zapadł w tej sprawie wyrok. W ocenie sądu generał był świadomym i tajnym współpracownikiem Wojskowych Służb Wewnętrznych, czyli instytucji kontrwywiadu wojskowego i służby zabezpieczającej bezpieczeństwo Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz utrzymania dyscypliny wojskowej. Generał Paweł Lamla został pozbawiony praw publicznych przez utratę czynnego i biernego prawa wyborczego przez okres od 3 do 10 lat. Został również obciążony kosztami postępowania sądowego.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Kariera wojskowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 1980-1991 służył w 7 Łużyckiej Dywizji Desantowej zajmując kolejno stanowiska: dowódcy plutonu i kompanii oraz oficera sztabu.

W latach 1990-1993 był szefem sztabu 35 Batalionu Obrony Wybrzeża w Gdańsku, a w latach 1993-1994 dowódcą 34 Batalionu Obrony Wybrzeża w Słupsku.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]