Paweł Latusek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Latusek
Biskup tytularny Aninety
Ut vitam habeant
Aby życie mieli
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1910
Tychy
Data i miejsce śmierci 11 lutego 1973
Wrocław
Biskup pomocniczy wrocławski
Okres sprawowania 1967–1973
Biskup pomocniczy gnieźnieński
Okres sprawowania 1961–1967
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 29 czerwca 1935
Nominacja biskupia 13 listopada 1961
Sakra biskupia 11 lutego 1962
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 11 lutego 1962
Miejscowość Wrocław
Miejsce archikatedra św. Jana
Konsekrator Bolesław Kominek
Współkonsekratorzy Franciszek Jop
Andrzej Wronka

Paweł Latusek (ur. 23 lutego 1910 w Tychach, zm. 11 lutego 1973 we Wrocławiu) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy gnieźnieński w latach 1961–1967, biskup pomocniczy wrocławski w latach 1967–1973.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

30 czerwca 1935 przyjął w katedrze katowickiej święcenia kapłańskie z rąk biskupa Teofila Bromboszcza[1]. Studia kontynuował w Krakowie i Lille, gdzie zajmował się także duszpasterstwem wśród Polonii francuskiej. Po powrocie do kraju był kapelanem biskupa Stanisława Adamskiego i łącznikiem między wysiedlonym podczas okupacji biskupem diecezjalnym katowickim a jego diecezją. Skierowany do pracy duszpasterskiej na Opolszczyźnie, był pierwszym kanclerzem kurii biskupiej w Opolu oraz wikariuszem generalnym. W październiku 1950 z przyczyn politycznych został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego. W więzieniu spędził rok. Deportowany przez władze państwowe z Opolszczyzny w 1951, studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie uzyskał ponownie doktorat. Następnie był wykładowcą i rektorem w Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu.

13 listopada 1961 został mianowany biskupem tytularnym Aninety i biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej, skierowanym do pracy duszpasterskiej we Wrocławiu. Święceń biskupich udzielił mu 11 lutego 1962 w archikatedrze św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu biskup Bolesław Kominek. Był wikariuszem generalnym i rektorem seminarium duchownego we Wrocławiu. 16 października 1967 formalnie został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji wrocławskiej. W czasie posługi duszpasterskiej we Wrocławiu był represjonowany przez władze komunistyczne[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Informacja na podstawie wpisu w Księdze alumnów 1923–1967 Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Katowicach, poz. 221. Powtarzająca się w biogramach biskupa Pawła Latuska informacja o tym, że otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Stanisława Adamskiego 29 czerwca 1935, jest błędna.
  2. Por. A. Szymanowski, Władze PRL wobec ks. biskupa Pawła Latuska (1910–1973), Wrocław 2013, ​ISBN 978-83-63084-47-9​.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]