Paweł Mykietyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Mykietyn
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1971
Oława
Instrumenty klarnet
Gatunki muzyka poważna, muzyka współczesna, muzyka filmowa, muzyka teatralna
Zawód kompozytor, klarnecista
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Paweł Jan Mykietyn (ur. 20 maja 1971 w Oławie) – polski kompozytor i klarnecista, a także nauczyciel akademicki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1997 ukończył studia kompozytorskie w klasie profesora Włodzimierza Kotońskiego w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W latach 1997–2001 był kierownikiem muzycznym Teatru Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, a w 2008 został kierownikiem muzycznym Nowego Teatru w Warszawie. Został też wykładowcą na Wydziale Dyrygentury, Kompozycji i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku[1].

Komponował dla różnych instytucji (Polskie Radio, Teatr Wielki – Opera Narodowa), festiwali (Warszawska Jesień), artystów (Jerzy Artysz, Elżbieta Chojnacka).

Jako kompozytor muzyki dla spektakli teatralnych wielokrotnie współpracował z Krzysztofem Warlikowskim. Pracował także z takimi reżyserami jak Piotr Cieślak i Grzegorz Jarzyna. Jest twórcą muzyki filmowej, m.in. do noweli Ojciec w ramach produkcji Solidarność, Solidarność..., a także do filmów Ono, 33 sceny z życia i W imię... Małgorzaty Szumowskiej, Tatarak i Wałęsa. Człowiek z nadziei Andrzeja Wajdy czy Essential Killing Jerzego Skolimowskiego.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Otrzymał dwie Polskie Nagrody Filmowe za najlepszą muzykę do filmów 33 sceny z życia i Essential Killing, był także nominowany do Orła w tej kategorii za pracę przy filmach Ono i Tatarak. Pięciokrotnie nagradzany za muzykę w konkursie głównym Festiwalu Filmowego w Gdyni (za Ono, 33 sceny z życia, Trick, Essential Killing i 11 minut). Za muzykę do filmu Essential Killing otrzymał także nagrodę Prix France Musique Sacem 2012[2].

W 2008 za swoją II Symfonię otrzymał jako pierwszy Nagrodę Mediów Publicznych „Opus” w dziedzinie muzyki poważnej. Zdobywał także nagrodę Fryderyka dla kompozytora muzyki poważnej. W 2000 wyróżniony Paszportem „Polityki” w kategorii muzyka poważna.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[3] oraz Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2015)[4].

Wybrane kompozycje[edytuj | edytuj kod]

  • ...Choć doleciał Dedal..., trio na fortepian, klarnet i wiolonczelę (1990)
  • La strada, na trzy instrumenty (1991)
  • Cztery preludia, na fortepian (1992)
  • U Radka na klarnet, puzon, wiolonczelę i fortepian (1993)
  • 3 for 13, dla trzynastu wykonawców (1994)
  • Sonatina für Alina, na saksofon altowy i taśmę (1994)
  • Eine kleine Herbstmusik, na 11 instrumentów (1995)
  • Epifora, na fortepian i taśmę (1996)
  • Koncert na fortepian i orkiestrę (1996)
  • ...Na temat własny, na zespół kameralny (1997)
  • Four for four, na klarnet, puzon, wiolonczelę i fortepian (1997)
  • Koncert na wiolonczelę i orkiestrę (1998)
  • Commencement de siècle, na zespół kameralny i live electronics (1999)
  • Before «Four for four», na klarnet, puzon, wiolonczelę i fortepian (1999)
  • Koncert na skrzypce i orkiestrę (1999)
  • Sonety Shakespeare'a, na sopran męski i fortepian (2000)
  • Ignorant i szaleniec, opera kameralna (2001)
  • Ładnienie (2004)
  • II Kwartet smyczkowy (2006)
  • II Symfonia (2007)
  • Pasja według św. Marka, na orkiestrę, sopran, chór i recytatora (2008)
  • Symfonia Vivo XXX (2010)
  • III Symfonia, na alt i orkiestrę (2011)
  • Król Lear, musical w dwóch aktach (2012)
  • Koncert na flet i orkiestrę (2013)
  • Hommage à Oskar Dawicki, na orkiestrę symfoniczną (2014)
  • Czarodziejska Góra, opera (2015)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pedagodzy, Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku [zarchiwizowane 2019-10-07].
  2. Prix France Musique Sacem 2012 dla Pawła Mykietyna, pisf.pl, 13 listopada 2012 [dostęp 2015-04-13].
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 stycznia 2011 r. o nadaniu orderów i odznaczenia (M.P. z 2011 r. nr 32, poz. 384).
  4. Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis, mkidn.gov.pl [dostęp 2020-07-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]