Paweł Piasecki (duchowny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Piasecki
inna forma nazwiska Piasecius
Ilustracja
portret pędzla nieznanego malarza z XVII wieku
Herb duchownego
Kraj działania

I Rzeczpospolita

Data i miejsce urodzenia

17 października 1579
Piaseczno

Data i miejsce śmierci

1 sierpnia 1649
Mogiła

Biskup kamieniecki
Okres sprawowania

1627-1640

Biskup chełmski
Okres sprawowania

1640-1644

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Sakra biskupia

16 lipca 1628[1]

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

16 lipca 1628

Konsekrator

Jan Wężyk

Współkonsekratorzy

Achacy Grochowski

Paweł Piasecki (ur. 17 października 1579 w Piasecznie, zm. 1 sierpnia 1649 w Mogile) – sekretarz królewski Zygmunta III Wazy (ok. 1613–1627), archidiakon warszawski w latach 1616–1631[2], kanonik lubelski, opat komendatoryjny mogilski (1624–1649) i biskup kamieniecki (1627–1640), biskup chełmski (1640–1644), a następnie przemyski (1644–1649), archidiakon kapituły kolegiackiej św. Jana Chrzciciela w Warszawie w 1616, kanonik warszawski w 1613, dr utriusque iuris[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Sebastiana i Katarzyny z Gromadzkich. Na Akademię Krakowską wpisał się w półroczu zimowym 1596. Studiował w Rzymie, dokąd wyjechał po raz pierwszy w 1598, i w Ołomuńcu, gdzie wstąpił na akademię jezuicką (1605). Następnie odbywał studia w Pradze. Po powrocie do Polski, przyjąwszy święcenia kapłańskie przebywał na dworze biskupa poznańskiego Wawrzyńca Goślickiego, a wkrótce potem objął kanonikat poznański. W 1608 ponownie wyrusza do Rzymu na dalsze studia, gdzie 19 lipca 1610 uzyskał doktorat obojga praw. Był także protonotariuszem apostolskim. Powróciwszy do kraju (ok. 1613) pełnił przez prawie 15 lat funkcję sekretarza króla Zygmunta III Wazy. Został kanonikiem, w 1616 archidiakonem warszawskim, a następnie lubelskim. Deputat kapituły katedralnej poznańskiej na Trybunał Główny Koronny w 1620[4]. Delegat kapituły katedralnej poznańskiej na sejm walny 1623[5]. W 1624 mianowany opatem w Mogile pod Krakowem. W 1627 zyskał godność biskupa kamienieckiego, w 1640 – chełmskiego i w 1644 – przemyskiego. W 1634 właściciel wsi Biskupice oraz Struża koło Chełma w województwie Lubelskim. Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 16 lipca 1632 roku[6]. Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa podolskiego w 1632[7]. Podpisał pacta conventa Jana II Kazimierza Wazy w 1648 roku[8].

Zmarł 1 sierpnia 1649 w Mogile.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Autor Kroniki Polskiej, całość pt. „Kronika Pawła Piaseckiego”, wyd. Kraków 1870.

Ważniejsze utwory[edytuj | edytuj kod]

Listy[edytuj | edytuj kod]

  • Do kardynała Kosmy de Torres, dat. w Mogile 12 sierpnia 1634 (po włosku), wyd. T. Wierzbowski Materiały do dziejów piśmiennictwa polskiego, t. 2, Warszawa 1904, s. 65
  • Do kardynałów, dat. w Krasnymstawie 25 stycznia 1644, wyd. T. Wierzbowski Materiały do dziejów piśmiennictwa polskiego, t. 2, Warszawa 1904, s. 69-71
  • Fragm. listu do kardynała Kosmy de Torres, wyd. E. Rykaczewski Relacje nuncjuszów apostolskich i innych osób o Polsce od roku 1584 do 1690, t. 2, Berlin 1864, s. 187

Dzieła w: archive,Federacji Bibliotek Cyfrowych, Google

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Piasecki. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2018-12-09]. (ang.).
  2. Mikołaj Pukianiec, Organizacja i funkcjonowanie poznańskiej kapituły katedralnej w XVII wieku, s. 32.
  3. Ludwik Królik, Kapituła kolegiacka w Warszawie do końca XVIII wieku, Warszawa 1990, s. 196.
  4. Tamże, s. 134.
  5. Tamże, s. 125.
  6. Volumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 352.
  7. Suffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta ... roku 1632 ... Woiewodztwo Krákowskie., [b.n.s.]
  8. Porządek na seymie walnym elekcyey między Warszawą a Wolą przez opisane artykuły do samego aktu elekcyey należące, vchwalony y postanowiony roku Pańskiego M.DC.XLVIII, dnia VI października, s. 19.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]