Paweł Tanajno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Tanajno
Ilustracja
Paweł Tanajno w trakcie kampanii wyborczej w 2020
Pełne imię i nazwisko Paweł Jan Tanajno
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1975
Warszawa
Zawód, zajęcie przedsiębiorca, polityk
Partia PO, DB

Paweł Jan Tanajno (ur. 17 grudnia 1975 w Warszawie) – polski przedsiębiorca oraz działacz polityczny. Kandydat na urząd Prezydenta RP w wyborach w 2015 oraz pierwszych i drugich wyborach w 2020.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Paweł Tanajno przed Zamkiem Królewskim (2015)

Wykształcenie i działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Warszawy. Jest przedsiębiorcą, w latach 1995–2004 prowadził sieć sklepów komputerowych Sferis[1]. Studiował prawo na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, nie kończąc studiów[2]. Ma wyższe wykształcenie w zakresie zarządzania[3]. W latach 2002–2007 był wspólnikiem i członkiem zarządu PTR Spółka z o.o. Od 2006 jest członkiem zarządu Fundacji Nie Troszczcie Się, od 2011 wspólnikiem i członkiem zarządu spółek: Netwit.pl i Iam4U.pl. Zajmuje się doradztwem w kwestiach marketingu internetowego[2].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Początkowo należał do Platformy Obywatelskiej. W 2002 otwierał jej okręgową listę do rady warszawskiej dzielnicy Mokotów, nie uzyskując mandatu[4]. W 2010 był związany ze stowarzyszeniem Ruch Poparcia Palikota, z którym zakończył współpracę w związku z nieprawidłowościami finansowymi w organizacji[5] (formalnie nie był członkiem stowarzyszenia[6]). Problemy finansowe Ruchu Poparcia Palikota Paweł Tanajno ujawnił w 2011 w wywiadzie dla tygodnika „Wprost”, za co został pozwany w trybie wyborczym przez Ruch Palikota. Sąd Okręgowy w Warszawie pod przewodnictwem sędziego Tomasza Wojciechowskiego oddalił pozew, orzekając, że Paweł Tanajno nie skłamał, mówiąc o problemach finansowych stowarzyszenia Ruch Poparcia Palikota w wywiadzie dla tygodnika „Wprost”[5][7]. Przystąpił do powołanej w 2012 partii Demokracja Bezpośrednia. Objął funkcję jej rzecznika prasowego[8].

Był kandydatem na urząd Prezydenta RP z ramienia Demokracji Bezpośredniej w wyborach prezydenckich w 2015. Poparła go także Partia Kobiet (której kandydatce nie udało się zebrać wymaganej liczby podpisów)[9]. Zajął ostatnie, 11. miejsce, zdobywając 29 785 głosów, co stanowiło 0,2% głosów ważnych[10]. W wyborach parlamentarnych w 2015 bez powodzenia startował do Sejmu RP z listy komitetu wyborczego Kukiz’15 w okręgu gdyńsko-słupskim[11].

W wyborach samorządowych w 2018 został pełnomocnikiem wyborczym KWW Odkorkujemy Warszawę. RiGCz. Tanajno. Hawajska+[12], zapowiedziawszy ubieganie się o prezydenturę Warszawy[13]. Kandydował także do rady miasta, komitet nie uzyskał mandatów. W wyborach na prezydenta stolicy Paweł Tanajno zajął 11. miejsce spośród 14 kandydatów, otrzymując 0,42% głosów[14]. W 2019 znalazł się na 3. miejscu listy Kukiz’15 w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu nr 4, obejmującym centralną część województwa mazowieckiego (w tym Warszawę) oraz zagranicę. Otrzymał 2540 głosów, a komitet Kukiz’15 nie uzyskał mandatów[15]. W grudniu 2019 ogłosił wystąpienie z Demokracji Bezpośredniej[16].

W wyborach w 2020 ponownie został kandydatem na prezydenta Polski[17]. W trakcie kampanii wyborczej stanął na czele protestów przedsiębiorców przeciwko zamrożeniu gospodarki i nieskutecznym, w ich opinii, mechanizmom pomocy dla biznesu w obliczu epidemii COVID-19[18]. W trakcie majowych protestów został dwukrotnie zatrzymany przez policję, w tym pod zarzutem naruszenia nietykalności funkcjonariusza[19][20]. Środowisko uczestniczące w protestach zapowiedziało powołanie partii Strajk Przedsiębiorców[21]. Po nieodbyciu się głosowania Paweł Tanajno wystartował także w powtórzonych wyborach prezydenckich, w których otrzymał 27 909 głosów (0,14% wszystkich ważnych głosów), zajmując 9. miejsce wśród 11 kandydatów[22].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Agnieszką[23], mają czwórkę dzieci[24].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Gołębiowski: Inwestycje lub upadłość: CRN Polska rozmawia z Pawłem Tanajno, byłym prezesem PTR-u. crn.pl, 18 grudnia 2005. [dostęp 2018-03-30].
  2. a b Biografia. mamprawowiedziec.pl. [dostęp 2015-04-24].
  3. Informacje o kandydacie: Paweł Tanajno. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  4. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2020-05-08].
  5. a b Tanajno wygrał z Ruchem Palikota. tvp.info, 6 października 2011. [dostęp 2015-03-31].
  6. Palikot w trybie wyborczym pozwał Tanajnę. „Za kłamliwe informacje”. newsweek.pl, 26 września 2011. [dostęp 2019-02-07].
  7. Proces Ruch Poparcia Palikota kontra Paweł Tanajno wciąż bez wyroku. tvp.pl, 6 października 2011. [dostęp 2015-03-31].
  8. Maciej Orłowski: Demokracja Bezpośrednia startuje w wyborach do sejmików w całym kraju. Do partii biorą wszystkich chętnych. Młodzi chcą „zmiany zasad”. wyborcza.pl, 31 października 2014. [dostęp 2015-03-31].
  9. Poparcie Kandydata Demokracji Bezpośredniej – Pawła Tanajno na Prezydenta RP. partiakobiet.com.pl, 28 kwietnia 2015. [dostęp 2015-05-08].
  10. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 maja 2015 r. o wynikach głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzonych na dzień 10 maja 2015 r.. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-05-12].
  11. Wyniki wyborów do Sejmu RP. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-29].
  12. Komitet Wyborczy Wyborców Odkorkujemy Warszawę. RiGCz. Tanajno. Hawajska+. pkw.gov.pl. [dostęp 2018-08-30].
  13. Roch Kowalski: „Jestem niepoważnym politykiem. Zlikwiduję korki”. Tanajno chce zostać prezydentem Warszawy. tokfm.pl, 2 kwietnia 2018. [dostęp 2018-08-26].
  14. Wyniki głos. i wyb. Prezydenta. pkw.gov.pl. [dostęp 2018-11-12].
  15. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-06-13].
  16. Post na profilu oficjalnym. Facebook, 9 grudnia 2019. [dostęp 2019-12-17].
  17. Serwis PKW – Wybory 2020. [dostęp 2020-04-10].
  18. Adam Grzeszak: Unieważnić kryzys. Dlaczego przedsiębiorcy żądają niemożliwego?. polityka.pl, 8 maja 2020. [dostęp 2020-05-11].
  19. Protest przedsiębiorców. Tanajno zatrzymany, tłum blokował radiowozy. polsatnews.pl, 8 maja 2020. [dostęp 2020-05-11].
  20. Policja: Tanajno przebywa w pomieszczeniu dla zatrzymanych. Poinformowano prokuraturę. msn.com, 24 maja 2020. [dostęp 2020-05-24].
  21. Magdalena Partyła: Strajk Przedsiębiorców – Paweł Tanajno zapowiada powstanie nowej partii. rmf24.pl, 30 maja 2020. [dostęp 2020-06-08].
  22. Serwis PKW – Wybory 2020. [dostęp 2020-07-01].
  23. Mariusz Ciużyński: Paweł Tanajno kandydatem na prezydenta Polski z Facebooka. pressmania.pl, 23 marca 2015. [dostęp 2020-05-24].
  24. Rodziny kandydatów na urząd prezydenta. onet.pl, 13 kwietnia 2015. [dostęp 2020-05-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]