Paweł Tetera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paweł Tetera
Павло Тетеря
Ilustracja
Paweł Tetera
hetman kozacki
Data urodzenia ok. 1620
Data śmierci ok. 1670
Przebieg służby
Lata służby 1620-1657
Siły zbrojne kozacy rejestrowi
Stanowiska hetman kozacki
Główne wojny i bitwy Oblężenie Głuchowa
Magnum Dux Cosacorum Paulus Tetera Morzkowski
Kozacy
Ilja Jefimowitsch Repin - Reply of the Zaporozhian Cossacks - Yorck.jpg

Paweł Tetera (ukr. Павло Тетеря), właściwie Paweł Morzkowski herbu Ślepowron (?-1670) – hetman kozacki w latach 1663-1665, stolnik połocki, pisarz wojsk zaporoskich w czasie powstania Chmielnickiego, pułkownik perejasławski.

W 1654 wziął udział w poselstwie do Moskwy, które w imieniu Bohdana Chmielnickiego poprosiło o włączenie Ukrainy do Rosji. W latach 1657-1658 brał udział w pertraktacjach z Rzecząpospolitą, które doprowadziły do podpisania ugody hadziackiej. W 1658 na sejmie warszawskim za zasługi dla kraju został nobilitowany[1]. W 1659 roku Sejm nadał mu dożywotnio Złotopol. W latach 1663-1665 jako hetman Ukrainy Prawobrzeżnej osłaniał pochód wojsk polskich na terytorium Rosji. W czasie powstania chłopskiego w 1665 zmuszony był złożyć urząd i wyjechał do Warszawy, gdzie nadano mu stanowisko stolnika połockiego. Przeszedł na katolicyzm. Wkrótce rozpoczął procesy z kresowymi magnatami, a następnie udał się do Mołdawii i Adrianopola na służbę turecką gdzie zmarł.

Był fundatorem warszawskiego kolegium Jezuitów.

Paweł Tetera na ukraińskim znaczku pocztowym

Jego pierwszą żoną była siostra Iwana Wyhowskiego, kolejną córka Bohdana Chmielnickiego - Katarzyna, a wdowa po Danielu Wyhowskim - bracie Iwana Wyhowskiego. Posiadał także żonę Helenę - córkę Jerzego Chmielnickiego.

Przypisy

  1. A. Wajs, Materiały genealogiczne, nobilitacje, indygenaty w zbiorach Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie, Warszawa 1995, s. 120. Deklaracya szlachectwa Urodzonego Pawła Tetery. Volumina Legum, t. 4 s. 296, f. 686.

Literatura[edytuj]