Paweł Wołoszyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Wołoszyn
Павал Валошын
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 czerwca 1891
Harkawicze
Data i miejsce śmierci 1937
Sandarmoch
poseł na Sejm I kadencji II RP
Okres od 31 lipca 1923
do 28 listopada 1927
Przynależność polityczna Blok Mniejszości Narodowych

Paweł Wołoszyn (biał. Павал Валошын; ur. 28 czerwca 1891 w Harkawiczach, zm. 1937 w Sandarmoch) – białoruski działacz polityczny, w latach 1923–1927 poseł na Sejm I kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował na poczcie jako telegrafista. W latach 1913–1917 odbywał służbę w wojsku rosyjskim. Później został eserowcem (członkiem Partii Socjalistów Rewolucjonistów), następnie wybrał Białoruską Partię Socjaldemokratyczną.

W latach 1923–1927 sprawował mandat posła na Sejm wybrano go z listy Bloku Mniejszości Narodowych. Wszedł do sejmu na miejsce posła Kalinowskiego, którego mandat unieważniono. Współzałożyciel (1925) i członek KC Białoruskiej Włościańsko-Robotniczej Hromady i jej aktywista, zdobył popularność jako mówca wiecowy. Od 1926 równolegle członek Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi. W 1927 został aresztowany i skazany w procesie Hromady na 12 lat więzienia. W drodze wymiany więźniów politycznych od 1932 w ZSRR, aresztowany w 1933, a następnie w 1937 stracony w mińskim więzieniu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto był kim w II RP wyd. 1994, s. 476-477 (oprac. Czeslaw Brzoza)