Pawian niedźwiedzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Pawian czakma)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pawian niedźwiedzi
Papio ursinus[1]
(Kerr, 1792)
Pawian niedźwiedzi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd wyższe naczelne
Nadrodzina koczkodanowce
Rodzina koczkodanowate
Podrodzina koczkodany
Rodzaj pawian
Gatunek pawian niedźwiedzi
Podgatunki
  • P. u. griseipes Pocock, 1911
  • P. u. ruacana Shortridge, 1942
  • P. u. ursinus (Kerr, 1792)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Pawian niedźwiedzi[3], pawian czakma[3], pawian niedźwiedziowy[3] (Papio ursinus) – gatunek ssaka z rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).

Występowanie i biotop[edytuj]

Afryka Południowa, od wybrzeża Atlantyku po Ocean IndyjskiAngola, Botswana, Mozambik, Namibia, Południowa Afryka i Zambia. Zasiedlają łąki i sawanny porośnięte krzewami oraz okolice skaliste w pasie od brzegu morza do wysokości 2 100 m n.p.m.

Systematyka[edytuj]

Podgatunki[edytuj]

Wyróżniono trzy podgatunki P. ursinus[4][5]:

  • P. ursinus griseipespawian szarostopy
  • P. ursinus ruacanapawian namibijski
  • P. ursinus ursinuspawian niedźwiedzi

Wygląd i rozmiary[edytuj]

Duży, silnie zbudowany pawian o bardzo długim i wąskim pysku, część twarzowa czarna. Ciało pokryte szarobrązowym lub czarnym włosem.

Dymorfizm płciowy jest wyrażony rozmiarami i ubarwieniem. Długość i masa ciała:

  • samce: od 70 do 114 cm, masa ciała 26–31 kg.
  • samice: od 50 do 80 cm, masa ciała około 15 kg.

Rozród[edytuj]

Ciąża trwa od 173 do 193 dni, po czym rodzi się jedno młode w miocie. W niewoli żyją do 45 lat.

Tryb życia[edytuj]

Prowadzą przede wszystkim naziemny tryb życia. Przebywają w mieszanych grupach, złożonych z 20–80 osobników.

Przypisy

  1. Papio ursinus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Hoffmann, M. & Hilton-Taylor, C. 2008. Papio ursinus. W: IUCN 2015. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-3. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-10-10]
  3. a b c K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 256, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Papio ursinus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-10-10]
  5. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 48. ISBN 978-83-88147-15-9.

Bibliografia[edytuj]

  1. Shefferly, N.: Papio ursinus (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2004. [dostęp 31 grudnia 2008].
  2. Encyklopedia Dzikich Zwierząt: Sawanny Świata
  3. K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 256, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  4. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.