Pawieł Bielajew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pawieł Iwanowicz Bielajew
Павел Иванович Беляев
Ilustracja
Pawieł Bielajew – portret z radzieckiego bloku filatelistycznego z 1965 roku
Data i miejsce urodzenia 26 czerwca 1925
Czeliszczewo
Data i miejsce śmierci 10 stycznia 1970
Moskwa
Narodowość rosyjska
Funkcja dowódca
Łączny czas misji kosmicznych 1 dzień 2 godziny 2 minuty
Misje Woschod 2
Stopień wojskowy pułkownik lotnictwa
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za zasługi bojowe” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal „Za zwycięstwo nad Japonią” Medal „Za ofiarną pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za rozwój dziewiczych ziem” Order Karola Marksa (NRD) Order Georgi Dimitrowa (Bułgaria) Order Suche Batora (Mongolia)

Pawieł Iwanowicz Bielajew, ros. Павел Иванович Беляев (ur. 26 czerwca 1925 w Czeliszczewie, obecnie obwód wołogodzki, zm. 10 stycznia 1970 w Moskwie) – radziecki kosmonauta, pułkownik lotnictwa, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1942 roku po ukończeniu 10-latki pracował w zakładach przemysłowych jako tokarz[1]. Jako ochotnik w 1943 roku wstąpił do Armii Czerwonej. W 1945 roku ukończył szkołę lotników. Brał udział w wojnie radziecko-japońskiej (sierpień–wrzesień 1945 r.). Później służył w siłach powietrznych ówczesnego ZSRR.

Od 1956 roku był słuchaczem Wojskowej Akademii Lotniczej (obecnie im. J.A. Gagarina), którą ukończył w 1959 roku.

W 1960 roku trafił do pierwszej grupy radzieckich kosmonautów. W jej składzie znajdował się do śmierci w 1970 roku.

Przeszedł przygotowania do lotów na pokładach statków kosmicznych Wostok i Woschod.

W dniach 18–19 marca 1965 roku odbył lot kosmiczny w charakterze dowódcy statku Woschod 2. Podczas tego lotu drugi pilot statku Aleksiej Leonow dokonał po raz pierwszy wyjścia w otwartą przestrzeń kosmiczną. Podczas lądowania Woschoda 2, z powodu awarii systemu orientacji statku na Słońce, Pawieł Bielajew był zmuszony dokonać ręcznej orientacji pojazdu kosmicznego oraz włączenia silnika hamującego. Obie operacje zostały wtedy wykonane po raz pierwszy w historii załogowych lotów kosmicznych. Lot trwał 26 godzin 2 minuty i 17 sekund. Statek lądował w tajdze, w odległości około 180 km na północ od miasta Perm, gdzie kosmonauci spędzili ponad dwie doby, oczekując na mrozie na ekipę ratunkową i odstraszając wilki strzałami z pistoletu.

W następnych latach przygotowywał się do lotów na statkach typu Sojuz.

Zmarł 10 stycznia 1970 roku w Moskwie z powodu krwawienia żołądka.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Edmund Staniewski, Ryszard Pawlikowski: 15 lat podboju kosmosu 1957-1972. Warszawa: M.O.N., 1974, s. 172.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • red. Włodzimierz Zonna: Kopernik - Astronomia - Astronautyka - przewodnik encyklopedyczny. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 47. (pol.)
  • Biografia na stronie Gieroi strany (ros.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]