Paziowie króla Zygmunta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paziowie króla Zygmunta
Ilustracja
Strona tytułowa wyd. 2 (1923)
Autor Antonina Domańska
Typ utworu powieść
Wydanie oryginalne
Język polski
Data wydania 1910

Paziowie króla Zygmunta – powieść dla młodzieży autorstwa Antoniny Domańskiej z 1910 r.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Wawel, czasy króla Zygmunta Starego. Kilku paziów zamiast gorliwie przykładać się do swoich obowiązków, każdą wolną chwilę wykorzystuje, aby psocić i dokazywać. Najchętniej dokuczają jednej z dam dworu królowej Bony. Spędzają tym sen z powiek sprawującemu nad nimi pieczę ochmistrzowi. Opiekun chętnie wygarbowałby urwisom skórę, problem w tym, że żadnego z gagatków nie złapano na gorącym uczynku. Król Zygmunt natomiast obserwuje popisy chłopców z przymrużeniem oka, przecież młodość musi się wyszumieć. Pewnego dnia młodzieńcy zakładają się, który z nich wymyśli najlepszego psikusa. Pisarka spróbowała również delikatnie naszkicować relacje pomiędzy polskim królem a jego piękną i dumną włoską małżonką[1].

Ekranizacja[edytuj | edytuj kod]

W 1989 r. na podstawie powieści Antoniny Domańskiej zrealizowano pięcioodcinkowy serial fabularny dla dzieci "Paziowie". Premiera serialu miała miejsce 30.01.1990 r.[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Domańska A. "Paziowie króla Zygmunta", Warszawa 1972.
  2. FilmPolski.pl, „FilmPolski” [dostęp 2018-11-02] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]