Przejdź do zawartości

Pedro Pascal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pedro Pascal
Ilustracja
Pedro Pascal (2025)
Imię i nazwisko

José Pedro Balmaceda Pascal

Data i miejsce urodzenia

2 kwietnia 1975
Santiago

Zawód

aktor

Lata aktywności

od 1996

Faksymile
Multimedia w Wikimedia Commons
Pascal, Coster-Waldau, Christie, McCann – odtwórcy ról w Grze o tron (2014)

Pedro Pascal, właśc. José Pedro Balmaceda Pascal (ur. 2 kwietnia 1975 w Santiago) – chilijsko–amerykański aktor. Występował jako Oberyn Martell w serialu Gra o tron (2014), Javier Peña w Narcos (2015–2017), Din Djarin w The Mandalorian (2019–2023) i Joel Miller w The Last of Us (2023–2025).

Był jedną ze stu najbardziej wpływowych osób na świecie w roku 2023 według tygodnika „Time”[1].

Rodzina

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Santiago[2], stolicy Chile jako drugie dziecko[3]. Jego matka, María Verónica Leonor Pascal Ureta, była psychologiem dziecięcym, a ojciec, José Balmaceda Riera, lekarzem specjalizującym się w leczeniu niepłodności[4][5]. Jego babcia ze strony ojca, Juanita Riera Bauzá, była siostrą Fernando Riery, zawodowego piłkarza i trenera[6].

Kiedy miał 9 miesięcy, wraz z rodziną, stał się uchodźcą politycznym, gdy jego rodzice uciekli za rządów dyktatora Augusto Pinocheta[7]. Najpierw schronili się w ambasadzie Wenezueli[8]. Potem uzyskali azyl polityczny w Danii, zanim wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych, gdzie dorastał ze starszą siostrą Javierą (ur. 1972) w San Antonio w Teksasie i hrabstwie Orange w Kalifornii[9]. W 1995 ojciec został oskarżony o kradzież komórek jajowych i zarodków w swojej klinice, pojawiły się nawet procesy o prawa rodzicielskie między pacjentkami[8]. Rodzice wrócili do Ameryki Południowej z dwójką młodszego rodzeństwa, bratem Nicolásem (ur. 1987)[7] i siostrą Lux (ur. 4 czerwca 1992)[7], aktorkę i transpłciową aktywistkę w Chile. Ojciec uniknął ekstradycji i został wpisany na listę poszukiwanych przez amerykański wymiar sprawiedliwości[8]. W 2000 jego matka popełniła samobójstwo[8].

Kariera sceniczna

[edytuj | edytuj kod]

Wpływ na podjęcie decyzji o zawodzie aktora wywarła matka, która zapisała go do szkoły artystycznej i zabierała do teatru, w tym na przedstawienie Anioły w Ameryce[8] Tony’ego Kushnera. Podczas pobytu w Madrycie pracował jako tancerz go–go[8] występujący w klubach nocnych, barach i na imprezach. W 1993 ukończył Orange County School of the Arts, a w 1997 został absolwentem Tisch School of the Arts przy Uniwersytecie Nowojorskim[10].

W 1999 zadebiutował na scenie International City Theater w Long Beach w roli Phillipa w sztuce Sieroty. Występował w produkcjach off-Broadwayowskich, w tym Piękno ojca (2006) jako Karim, Oparte na całkowicie prawdziwej historii Roberto Aguirre-Sacasy (2006) w roli Michaela Sullivana, Makbet Williama Shakespeare’a (2006) jako krwawy sierżant / morderca, Niektórzy mężczyźni Terrence’a McNally’ego (2007) i Wiele hałasu o nic (2014) w roli Don Johna. W 2019 zadebiutował na Broadwayu w roli Edmunda, nieślubnego syna Gloucestera, w tragedii szekspirowskiej Król Lear[11] u boku Glendy Jackson.

Kariera ekranowa

[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy trafił na ekran w roli Alexa w 28–minutowym dramacie Płonące mosty (Burning Bridges, 1996)[12]. W 1999 wystąpił gościnnie w kilku serialach, w tym Dobro kontra zło (Good vs Evil) i Buffy: Postrach wampirów (Buffy the Vampire Slayer). Po śmierci matki zaczął używać jej nazwiska w celach zawodowych, jako hołd dla niej, a także dlatego, że uważał, że Amerykanie mają trudności z wymawianiem jego nazwiska ojca, Balmaceda[13]. W hiszpańskim dramacie Siostry (Hermanas, 2005) z Ingrid Rubio pojawił się jako Steve. Został obsadzony w roli Nathana Landry’ego, zastępcy prokuratora stanowego, w pierwszych dwóch sezonach serialu CBS Żona idealna (The Good Wife, 2009–2011). W jedenastu odcinkach pierwszego sezonu serialu USA Network Graceland (2013–2014) wystąpił jako Juan Badillo, funkcjonariusz FBI, został przydzielony do śledztwa agenta Michaela „Mike’a” Warrena (Aaron Tveit) w sprawie Briggsa (Daniel Sunjata)[14]. W serialu CBS Mentalista (The Mentalist, 2014) zagrał agenta Marcusa Pike’a.

Jako Oberyn Nymeros Martell w czwartym sezonie serialu fantasy HBO Grao tron (Game of Thrones, 2014)[15] był nominowany do nagrody Gildii Aktorów Ekranowych za wybitne osiągnięcia zespołu aktorskiego w serialu dramatycznym. W serialu kryminalnym Netflix Narcos (2015–2017) został obsadzony w roli bezkompromisowego agenta DEA zwalczającego meksykańskie kartele narkotykowe – Javiera Peñy[16]. W 2021 rola Dina Djarina w serialu fantastycznonaukowym Disney+ The Mandalorian (2019–2023) przyniosła mu dwie nominacje do MTV Movie Award w kategoriach: najlepszy bohater i najlepszy duet ekranowy z Grogu. Za kreację Joela Millera w serialu postapokaliptycznym HBO The Last of Us (2023–2025)[17] w 2023 otrzymał MTV Movie Award w dwóch kategoriach: najlepszy bohater i najlepszy duet ekranowy z Bellą Ramsey, a w 2024 został uhonorowany nagrodą Gildii Aktorów Ekranowych Actor Award za wybitny występ aktora w serialu dramatycznym i People’s Choice Award dla gwiazdy telewizyjnej roku oraz był nominowany do Złotego Globu dla najlepszego aktora w serialu dramatycznym.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Pascal biegle włada językiem angielskim i hiszpańskim[18]. Jest zdeklarowanym zwolennikiem praw LGBTQ+.[19] Identyfikuje się jako agnostyk i liberał[20].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Filmy

[edytuj | edytuj kod]

Seriale TV

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ The 100 Most Influential People of 2023, „Time”, 13 kwietnia 2023 [dostęp 2026-04-03] [zarchiwizowane z adresu] (ang.).
  2. ↑ Pedro Pascal. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-04-03]. (ang.).
  3. ↑ Maja Krawczyk: „Uciekliśmy przed dyktaturą”. Do USA przyjechał jako dziecko, teraz gorzko mówi o Donaldzie Trumpie. Plejada.pl, 2 kwietnia 2026. [dostęp 2026-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
  4. ↑ John Koblin, Pedro Pascal: Making It at 41, „The New York Times”, 3 lutego 2017 [dostęp 2026-04-03] (ang.).
  5. ↑ José Pedro Balmaceda (1948–). The Embryo Project Encyclopedia. [dostęp 2026-04-03].
  6. ↑ Dodge Dodge, Gilbert Geis: Stealing Dreams: A Fertility Clinic Scandal: José Balmaceda, M.D.. Boston: Northeastern University Press, 2003, s. 137–154. ISBN 1-55553-585-2.
  7. 1 2 3 Katie Mannion, All About Pedro Pascal’s Parents, Verónica Pascal Ureta and José Balmaceda Riera, „People”, 29 stycznia 2024 [dostęp 2026-04-03] (ang.).
  8. 1 2 3 4 5 6 Iwona Zielińska–Sąsiada: Z uśmiechem przez ciernie. Historia Pedro Pascala, który chce opowiadać światu prawdę.. Onet.pl, 7 czerwca 2025. [dostęp 2026-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
  9. ↑ Kara Warner, From Political Asylum to Breakout Stardom, „Time”, 30 października 2017 [dostęp 2026-04-03] [zarchiwizowane z adresu] (ang.).
  10. ↑ Pat H. Broeske: The Viper Prince. Orange Coast, 28 kwietnia 2014. [dostęp 2026-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  11. ↑ Pedro Pascal. Internet Broadway Database. [dostęp 2026-04-03]. (ang.).
  12. ↑ Burning Bridges (1996) w bazie IMDb (ang.)
  13. ↑ Adam B. Vary, Pedro Pascal on Fame and ‘The Mandalorian’: ‘Can We Cut the S – and Talk About the Child?’, „Variety”, 14 października 2020 [dostęp 2026-03-26] (ang.).
  14. ↑ Philiana Ng, 'The Good Wife' Actor Checks Into USA's 'Graceland' in Major Arc, „The Hollywood Reporter”, 5 listopada 2012 [dostęp 2026-04-03] (ang.).
  15. ↑ Sarah Paulson, Pedro Pascal, „Interview” [dostęp 2026-04-03] (ang.).
  16. ↑ El pasado mallorquín del agente Peña de Narcos. Diario de Mallorca, 21 września 2017. [dostęp 2026-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (hiszp.).
  17. ↑ Marta Korycka: Pedro Pascal i Bella Ramsey w „The Last of Us”. Oboje wcześniej zrobili ogromne wrażenie w „Grze o tron”. Gazeta.pl, 16 stycznia 2023. [dostęp 2026-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
  18. ↑ Pat H. Broeske, The Viper Prince [online], Orange Coast Magazine, 28 kwietnia 2014 [dostęp 2023-03-26] (ang.).
  19. ↑ Dawn Ennis, This Is The Way ‘The Mandalorian’ Cast Gets Personal On Social Media [online], Forbes [dostęp 2023-03-26] (ang.).
  20. ↑ Jakub Demiańczuk, Pedro Pascal: twardy padre. Nowy idol masowej wyobraźni. Musiał trochę poczekać [online], polityka.pl, 2023 [dostęp 2023-03-26] (pol.).
  21. ↑ Adam B. Vary, Adam B. Vary, ‘The Book of Boba Fett’: How Episode 5 Expands the ‘Star Wars’ Universe and Resets Fan Expectations [online], Variety, 27 stycznia 2022 [dostęp 2022-01-28] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Pedro_Pascal&oldid=80085380”