Peel P50

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Peel P50
Ilustracja
P50 w Lane Motor Museum
Producent Peel Engineering Company
Okres produkcji 1962–1965
Miejsce produkcji  Wyspa Man
Dane techniczne
Segment Mikrosamochód
Typy nadwozia jednodrzwiowe coupe
Silniki DKW 49 cm³, 4,5 KM (prędkość maksymalna 61 km/h)
Skrzynia biegów 3-biegowa manualna, bez biegu wstecznego
Długość 134 cm
Szerokość 99 cm
Wysokość 120 cm
Masa własna 59 kg
Liczba miejsc 1
Dane dodatkowe
Pokrewne Peel Trident
Peel Viking Sport
Konkurencja Brütsch Mopetta

Peel P50 – samochód osobowy produkowany w latach 1962–1965 przez angielską firmę Peel Engineering Co. na Wyspie Man. Jest najmniejszym seryjnie produkowanym autem dopuszczonym do ruchu. Mogła wejść do niego tylko jedna osoba.

Ma 134 cm długości, 132 cm wysokości i 99 cm szerokości i ważył 59 kg. Peel P50 posiada trzy koła i jedno przednie światło. Jego silnik o pojemności 49 cm³ pozwala osiągnąć prędkość 61 km/h. Figuruje w Księdze rekordów Guinnessa jako najmniejszy produkowany komercyjnie samochód.

Samochód nie ma wstecznego biegu, alternatywą było wychodzenie z samochodu i obracanie go za pomocą uchwytu. Ze względu na małą prędkość, hałas i brak wstecznego biegu pojazd był mało popularny.

28 października 2007 roku samochód został zaprezentowany w brytyjskim programie motoryzacyjnym Top Gear. Jeremy Clarkson, który notabene ma 196 cm wzrostu, usiłował udowodnić, jak przydatne może być posiadanie takiego auta w zatłoczonej metropolii, jaką jest Londyn[potrzebny przypis].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]