Pegasus (konsola)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pegasus
Ilustracja
Pegasus „IQ-502” wraz z gamepadem i kartridżem
Typ

konsola gier wideo

Producent

BobMark International

Generacja

trzecia generacja

Premiera

1991[1]

CPU

UMC UA6527P (kompatybilny z Ricoh 2A07) taktowany częstotliwością 1,77 MHz[2]

GPU

UMC UA6538 (kompatybilny z Ricoh 2C07) taktowany z częstotliwością 5,32 MHz

Pamięć operacyjna

2 kB RAM, 2 kB VRAM

Nośniki danych

kartridż

Kontrolery

gamepad

Wyświetlacz

256x240, paleta 64 kolorów

Wsteczna
kompatybilność

Famicom, NES (przez przejściówkę)

Pegasus – 8-bitowa konsola gier wideo będąca klonem japońskiej konsoli Famicom.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat 90. w Polsce w wyniku transformacji ustrojowych możliwe stało się zakładanie własnych przedsiębiorstw. Dwaj biznesmeni, Dariusz Wojdyga i Marek Jutkiewicz, wykorzystali niszę na rynku i postanowili sprowadzić klon japońskiego Famicoma z Tajwanu (Marek Jutkiewicz zetknął się z produktem podczas jednej z podróży służbowych do tego kraju). W czerwcu 1991 założono przedsiębiorstwo BobMark International, które zajęło się importem sprzętu[3]. Aby nie płacić podatków wspólnikiem stał się Duńczyk Peter Horlyck[4]. Firma ta dysponowała kapitałem w wysokości 2,3 mld zł (po denominacji 230 tysięcy zł)[5].

Początkowo konsola była reklamowana jako Family Video Game[6][7] a później pod nazwą Pegasus Family Game. Pierwszym modelem był Pegasus MT-777DX.[8].

W 1993 roku pojawiły się nowości takie jak Super Pegasus (wyglądał jak SNES, ale można było na nim grać tylko w gry ze zwykłego Pegasusa)[9][10] oraz Pegasus Game Boy (klon Game Boya różniący się od oryginału brakiem Game Linku i diody sygnalizującej wyczerpania baterii)[11]. Od tego momentu na bazarach zaczęły pojawiać się podróbki Pegasusa, jednak Bobmark pomimo to sprzedawał 4 tysiące konsol oraz 5 tysięcy gier miesięcznie[12].

Po wejściu ustawy o prawach autorskich z 1994 roku, firma Bobmark nabyła prawa do gier Codemasters i Sachen oraz pozbyła się innych gier bez licencji[13]. Wydano też wtedy nowy model o nazwie IQ-502.[14] Sytuację pogorszyło wprowadzenie przez polskiego dystrybutora Nintendo we współpracy z Nintendo of America polskiego programu antypirackiego[potrzebny przypis].

Po 1995 roku Pegasus tracił popularność na rzecz konsol nowszej generacji oraz umowy Segi z Bobmarkiem[15]. Próbowano wprowadzić również następcę o nazwie Power Pegasus będącego klonem Sega Mega Drive – ze słabym skutkiem[16]. Ostatnie oryginalne konsole Pegasus były sprzedawane w 1997 roku[17][18]. Dwaj założyciele Bobmarku wycofali się z branży dystrybucji gier i skupili się na inwestowaniu w założoną w 1992 roku firmę Hoop Polska.

Parametry[edytuj | edytuj kod]

Gry i zgodność z NES[edytuj | edytuj kod]

Gniazdo kartridżów w Pegasusie nie jest (bez adaptera) zgodne z kartridżami dla NES-a, gdyż konsola jest oparta na tzw. Famicomie – japońskiej wersji Nintendo Entertainment System. Famicom HVC-001 (zwany także Nintendo Family Computer) powstał w 1983 i był podstawą dla stworzenia wszelkich podróbek systemu Nintendo.

Część kartridżów do Pegasusa było pirackimi kopiami gier wyprodukowanymi głównie w Rosji i Chinach. W Polsce gry na tę konsolę również były produkowane, jednak bez zgody przedsiębiorstwa Bobmark i Nintendo[19].

Gry pochodzące z rynku japońskiego w większości przypadków uruchomią się, ponieważ ani Famicom, ani Pegasus nie zawiera blokady regionalnej. Bedą jednak działały wolniej, gdyż konsole dostępne w Polsce pracują w systemie PAL 50 Hz, a Famicom w NTSC 60 Hz. W niektórych gamepadach do Pegasusa oprócz standardowego pada kierunkowego i dwóch przycisków istnieją dodatkowe dwa – powyżej przycisków B i A znajdują się przyciski oznaczone jako TURBO, których nie ma w padach Famicoma, zaś w przypadku NES-a była dostępna wersja dżojpada NES Advantage z takimi przyciskami. Niektóre dżojpady posiadają także gniazdo minijack 3,5 mm służące do podłączenia słuchawek (działające tylko przy połączeniu z odpowiednią konsolą). Konsola jest zgodna z pistoletem świetlnym, lecz inne akcesoria mogą nie działać.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dariusz Wojdyga – ludzie – whoiswho Pulsu Biznesu, ludzie.pb.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
  2. a b c d PEGASUS GRY :: PEGASUS MT-777DX, www.pegasus-gry.com [dostęp 2020-02-29].
  3. Maciej Gajewski: Perły z lamusa: Pegasus, czyli szczęśliwe dzieciństwo tysięcy polskich dzieciaków. Spider's Web, 2012-06-07. [dostęp 2017-03-01].
  4. Dariusz Wojdyga – ludzie – whoiswho Pulsu Biznesu, ludzie.pb.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
  5. Adam Tobojka: Jak Pegasus zdobył Polskę. Eurogamer.pl, 2015-03-07. [dostęp 2017-03-01].
  6. https://books.google.pl/books?hl=pl&id=ZiEXAQAAMAAJ&focus=searchwithinvolume&q=Famly%20Video%20Game
  7. https://www.pinterest.es/pin/536983955547556222/
  8. Maciej Pietraś, Pegasus-konsola do gier, „Bajtek”, 05/1993, Bajtek.
  9. https://1.bp.blogspot.com/-mNJVq4IuFKA/XevpfDldRwI/AAAAAAAACr8/5n9eDS-yfZwTTTCjHTNuQgjbaZwBNqi7wCLcBGAsYHQ/s640/Pegasus%2BMiko%25C5%2582aj%2BPlakat.jpg
  10. https://www.nightfallcrew.com/29/07/2011/super-com-72-nes-on-a-chip/
  11. Maciej Pietraś, Game Boy czyli gra w kieszeni, „Bajtek”, 10/1993, Bajtek.
  12. Marcin Gocłowski, Nieuchwytny Pegasus, „Gazeta Wyborcza”, 301, Agora S.A, 27 grudnia 1993.
  13. Maciej Pietraś, Uwaga lepiej to przeczytajcie, „Top Secret”, 30, Bajtek.
  14. Maciej Pietraś, Nowy Pegasus, „Top Secret”, 32, Bajtek.
  15. https://www.ppe.pl/publicystyka/644/historia-konsol-pegasus.html
  16. https://www.ppe.pl/news/42248/polski-bialy-kruk-niepublikowane-wczesniej-zdjecia-16-bitowego-pegasusa.html
  17. Alex, Najlepsze gry 1997 roku, „Gambler”, 03/1998, Lupus.
  18. https://a.allegroimg.com/s1024/0c4bdc/93d76ebb49328305ca39f5fc685d
  19. Nintendo kontra nielegalni, „Gazeta Wyborcza (Stołeczna)”, 212, Agora S.A., 12 września 1995 [dostęp 2022-04-05].