Pejzaż Auvers w deszczu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pejzaż Auvers w deszczu
Ilustracja
Autor Vincent van Gogh
Rok wykonania 1890
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 50,3 × 100,2 cm
Muzeum National Museum Cardiff

Pejzaż Auvers w deszczu (hol. Landschap in de regen, ang. Landscape at Auvers in the Rain) – tytuł obrazu olejnego Vincenta van Gogha, nr kat.: F 811, JH 2096, namalowanego w lipcu 1890[1] podczas jego pobytu w miejscowości Auvers-sur-Oise.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W maju 1890 Vincent van Gogh opuścił południe Francji i przyjechał do miasteczka Auvers-sur-Oise, położonego na północ od Paryża. Znalazł się tam pod opieką doktora Paula Gacheta. Pomiędzy 17 czerwca a 27 lipca namalował 13 płócien formatu 50 x 100 cm, przedstawiających widoki pól i ogrodów wokół Auvers[a][2]. Format 50 x 100 cm artysta zapożyczył od Puvis de Chavannes'a i wykorzystywał do malowania pejzaży podczas swego pobytu w Auvers[3].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Obraz ukazuje strugi ulewnego, niesionego wiatrem deszczu, przecinające teksturę powierzchni płótna. Ukośne kreski wyobrażające deszcz, malowane wyrazistymi ruchami pędzla, zostały zapożyczone z drzeworytu Most w deszczu japońskiego artysty Hiroshige, który van Gogh skopiował w 1887. Ze sztuką japońską zetknął się on po raz pierwszy w Antwerpii w 1885, a po przyjeździe do Paryża w 1886 zaczął kolekcjonować japońskie drzeworyty ukiyo-e. Podpatrzony u Hiroshige sposób przedstawiania deszczu po raz pierwszy zastosował na obrazie Pole pszenicy w deszczu, namalowanym pod koniec 1889 podczas pobytu w miejscowości Saint-Rémy. Wpływ japońskich drzeworytów widoczny jest również w podziale powierzchni obrazu na barwne partie, oznaczające pola, miasteczko i niebo. Widoczny w centrum obrazu rząd topoli, otaczających Auvers, obecnie już nie istnieje. Nastrój płótna przywodzi na myśl poemat „Deszczowy dzień” pióra jednego z ulubionych poetów artysty, Longfellowa, zaczynający się od słów: Moje życie jest zimne, mroczne i ponure. Deszcz pada, a wiatr nigdy nie ustaje... , a kończący się słowami: Uspokój się, smutne serce! I przestań narzekać. Za chmurami wciąż świeci słońce. Twój los to zwykły los wszystkich. W każdym życiu musi spaść trochę deszczu. Pewne dni muszą być mroczne i ponure.[4].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wśród nich znalazł się też jeden portret: Marguerite Gachet przy pianinie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. David Brooks (Vincent Van Gogh Gallery): The Paintings: Landscape at Auvers in the Rain (ang.). [dostęp 2012-05-21].
  2. Amgueddfa Cymru – National Museum Wales: Rain - Auvers (ang.). [dostęp 2012-05-21].
  3. Ingo F. Walther, Rainer Metzger, Michael Hulse (tłum.): Van Gogh: The Complete Paintings. Vol. I & II. Köln: Taschen, 2010, s. 661. ISBN 978-3-8365-2299-1. (ang.)
  4. Turner to Cézanne. Masterpieces from the Davies Collection National autor = American Federation of Arts (ang.). [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-17)].  Cytat: My life is cold, and dark, and dreary; It rains, and the wind is never weary... Be still, sad heart! and cease repining; Behind the clouds is the sun still shining; Thy fate is the common fate of all, Into each life some rain must fall, Some days must be dark and dreary.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]