Pepłowo (powiat płocki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pepłowo
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat płocki
Gmina Bodzanów
Liczba ludności (2009) 249
Strefa numeracyjna (+48) 24
Tablice rejestracyjne WPL
SIMC 0560667
Położenie na mapie gminy Bodzanów
Mapa lokalizacyjna gminy Bodzanów
Pepłowo
Pepłowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pepłowo
Pepłowo
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Pepłowo
Pepłowo
Ziemia 52°31′12,35″N 19°55′44,17″E/52,520097 19,928936

Pepłowowieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bodzanów.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa płockiego.


Dawniej: Peplono – nazwa dzierżawcza od nazwy osobowej Pepło. W gwarze polskiej „pepłać” znaczy: pluskać lub mówić od rzeczy, niewyraźnie seplenić. Pierwsza wzmianka: rok 1433. Wieś szlachty zagrodowej od XVI w., zasiedlona przez Pepłowskich herbu Szeliga i podzielona na przysiółki zmieniające nazwy. W XVIII Zawidzkich, 1817 Mieczyńskiego, od 1818 Dunin – Mieczyńskich. Oni to wznoszą w 4 ćwierci XIX w. dwór - w charakterze willi szwajcarskiej, murowany z cegły, otynkowany, na podmurówce z granitu, z narożami boniowanymi, parterowy, na planie kwadratu, siedmioosiowy, od frontu ryzalit poprzedzony gankiem o czterech kolumnach i tarasem na piętrze, osłonięty dachem, dach czterospadowy. W roku Pepłowo to 1888 wieś i folwark starannie prowadzony, z piękną pasieką. Stoi tu też wiatrak. Od roku 1890 majątek należy do Lasockich. Lasoccy zakładają park wokół dworu według projektu Stefana Celichowskiego z 1905 roku – rozplanowany na wyniesieniu terenu z centralnie położonym dworem, nad stawami.

W Pepłowie znajduje się kościół parafialny pw. Nawiedzenia św. Elżbiety przez NMP (starokatolicki mariawitów), a także mariawicki cmentarz, współużytkowany przez parafię centralną (felicjanowską) Kościoła Katolickiego Mariawitów.

W 1944 roku oddział Armii Ludowej z brygady "Synowie Ziemi Mazowieckiej" zaatakował tu sztab brygady i pluton sztabowy SS w sile ok. 70 żołnierzy. Zginęło trzech oficerów hitlerowskich a kilkunastu żołnierzy zostało rannych. Niemiecka odsiecz pomyłkowo ostrzelała własne oddziały w rezultacie czego zginęło dodatkowo 13 hitlerowców a ok. 25 zostało rannych[1].

Zobacz też:

Przypisy

  1. Józef Bolesław Garas „Oddziały Gwardii Ludowej i Armii Ludowej 1942 – 1945” Wydawnictwo MON 1971 str. 481