Per Kaufeldt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Per Kaufeldt
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Per Ludvig Gösta Kaufeldt
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1902
Sztokholm
Data i miejsce śmierci 21 marca 1956
Sztokholm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1917–1918 Råsunda IS
1918–1924 AIK Fotboll
1924–1925 SO Montpellier
1925–1934 AIK Fotboll 170 (122)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1921–1931  Szwecja 33 (23)
Kariera trenerska
Lata Klub
1934–1940 AIK Fotboll
1940–1944 Hammarby IF
1944–1950 Djurgårdens IF
1950–1951 Örebro SK
1951–1956 AIK Fotboll

Per Ludvig Gösta Kaufeldt (ur. 1 sierpnia 1902 w Sztokholmie, zm. 21 marca 1956 tamże) – szwedzki piłkarz grający na pozycji napastnika. W swojej karierze rozegrał 33 mecze i strzelił 23 gole w reprezentacji Szwecji.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę piłkarską Kaufeldt rozpoczął w klubie Råsunda IS. Zadebiutował w nim w 1917 roku. W 1918 roku odszedł do AIK Fotboll. W 1923 roku wywalczył z nim tytuł mistrza Szwecji. W 1924 roku przeszedł do francuskiego SO Montpellier, w którym występował przez sezon. W 1925 roku wrócił do AIK Fotboll. W sezonie 1931/1932 po raz drugi i ostatni został z nim mistrzem Szwecji. Po sezonie 1933/1934 zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
brąz Paryż 1924 piłka nożna

W reprezentacji Szwecji Kaufeldt zadebiutował 19 czerwca 1921 roku w przegranym 1:3 towarzyskim meczu z Norwegią, rozegranym w Kristianii. W 1924 roku zdobył ze Szwecją brązowy medal na igrzyskach olimpijskich w Paryżu. Od 1921 do 1931 roku rozegrał w kadrze narodowej 33 spotkania i zdobył 23 bramki.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Kaufeldt został trenerem. W latach 1934-1940 prowadził AIK Fotboll, który w sezonie 1936/1937 wywalczył mistrzostwo kraju. W latach 1940-1944 Kaufeldt był trenerem Hammarby IF, a w latach 1944-1950 – Djurgårdens IF. W latach 1950-1951 był szkoleniowcem Örebro SK. W 1951 roku wrócił do AIK Fotboll i pracował w nim do 1956 roku, czyli do końca swojego życia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]