Percy Spencer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Percy Lebaron Spencer (ur. 9 lipca 1894 w Howland, Maine, zm. 8 września 1970 w Newton, Massachusetts) – amerykański inżynier i wynalazca. Stał się znany jako wynalazca mikrofalówki.

Jego ojciec umarł, gdy Spencer miał 3 lata, a matka opuściła go jakiś czas później. Żył mieszkał u ciotki. Mając 12 lat zaczął pracować w przędzalni jako praktykant maszynisty.

W 1912 r. wstąpił do US Navy i został radiotelegrafistą. Pracował w Nebenbei przy Wireless Specialty Apparatus, w jednym z wiodących producentów odbiornika w USA. Pracował tam także, gdy opuścił marynarkę w 1918 r. Nabył tam teoretyczne i praktyczne umiejętności. Pracował od 1925 przy Raytheon, była to wówczas mała firma, która produkował rury dla wzmacniacza. Spencer został kierownikowi laboratorium badania przy Raytheon z siedzeniem w pobliżu MIT, w którym miał liczne kontakty.

W 1941 r. w Raytheon zaczęto produkować magnetrony, będące częściami radaru i służące do generowania mikrofal. Kiedy pracujący tam Spencer rozwinął system produkcji magnetronu, produkcja wzrosła z 17 do 2600 sztuk dziennie. Za jego pracę US Navy przyznała mu Distinguished Public Service Award.

W 1945 przez przypadek zaobserwował rozgrzewanie się substancji pod wpływem mikrofal. W 1947 r. firma Raytheon oferowała pierwszą mikrofalówkę o nazwie Radarange, która miała wysokość 1,5 m, ważyła 300 kg i kosztowała 5 tys. USD.

W swojej karierze opatentował 300 wynalazków. Spencer miał żonę i 3 dzieci.