Perrine Pelen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Perrine Pelen
Data i miejsce urodzenia 3 lipca 1960
Boulogne-Billancourt, Francja
Klub GUC Grenoble
Debiut w PŚ 9.12 1976, Val d'Isère
(6. miejsce – gigant)
Pierwsze punkty w PŚ 9.12 1976, Val d'Isère
(6. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 26.01 1977, Crans-Montana (1. miejsce – slalom)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Sarajewo 1984 Slalom
Brąz
Lake Placid 1980 Slalom
Brąz
Sarajewo 1984 Gigant
Mistrzostwa świata
Złoto
Bormio 1985 Slalom
Srebro
Schladming 1982 Kombinacja
Brąz
Lake Placid 1980 Slalom
Puchar Świata (Slalom)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1979/1980
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1976/1977
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1977/1978
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1980/1981
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1983/1984
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1984/1985
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1985/1986
Puchar Świata (Gigant)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1979/1980

Perrine Pelen (ur. 3 lipca 1960 w Boulogne-Billancourt) – francuska narciarka alpejska, trzykrotna medalistka igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata oraz zdobywczyni Małej Kryształowej Kuli Pucharu Świata.

Kariera[edytuj]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Perrine Pelen pojawiła się w sezonie 1976/1977. W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 9 grudnia 1976 roku w Val d'Isère, zajmując szóste miejsce w gigancie. Tym samym już w swoim debiucie zdobyła pierwsze pucharowe punkty. Już 26 stycznia 1977 roku w Crans-Montana po raz pierwszy stanęła na podium, wygrywając slalom. W zawodach tych wyprzedziła Lise-Marie Morerod ze Szwajcarii oraz swą rodaczkę, Fabienne Serrat. W kolejnych startach jeszcze trzykrotnie uplasowała się w najlepszej trójce slalomu: 28 stycznia w Saint-Gervais była pierwsza, 1 lutego w Mariborze zajęła trzecie miejsce, a 5 marca 1977 roku w Sun Valley ponownie była najlepsza. W klasyfikacji generalnej zajęła siódme miejsce, a w slalomie była druga, ulegając jedynie Morerod.

Podobne wyniki osiągała w sezonie 1977/1978, który ukończyła na szóstej pozycji. Na podium stawała pięciokrotnie, odnosząc trzy kolejne zwycięstwa: 10 grudnia 1977 roku w Cervinii, 8 lutego w Megève i 5 marca 1978 roku w Stratton Mountain wygrywała slalomy. Podobnie jak przed rokiem zajęła drugie miejsce w klasyfikacji slalomu. W lutym 1978 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, gdzie w gigancie zajęła ósme miejsce, a w slalomie była czwarta. Walkę o podium przegrała tam z Austriaczką Moniką Kaserer o 0,30 sekundy. Kolejne zwycięstwo odniosła 18 marca 1979 roku w Furano, wygrywając slalom. Poza tym jeszcze trzykrotnie plasowała się w najlepszej trójce i w efekcie zajęła dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej i czwarte w klasyfikacji slalomu.

Najlepsze wyniki Pelen osiągnęła w sezonie 1979/1980, który ukończyła na czwartej pozycji w klasyfikacji generalnej. Wielokrotnie stawała na podium, przy czym cztery razy zwyciężała w slalomie: 9 stycznia w Berchtesgaden, 25 stycznia w Saint-Gervais, 29 stycznia w Waterville Valley oraz 8 marca 1980 roku w Wysokich Tatrach. W klasyfikacji slalomu wywalczyła jedyną a karierze Małą Kryształową Kulę, a w klasyfikacji giganta była druga za Hanni Wenzel z Liechtensteinu. Wzięła także udział w igrzyskach olimpijskich w Lake Placid w 1980 roku, gdzie wywalczyła swój pierwszy medal olimpijski. Po pierwszym przejeździe giganta Pelen zajmowała szóste miejsce, tracąc do prowadzącej Hanni Wenzel 1,12 sekundy. W drugim przejeździe osiągnęła najlepszy czas, co dało jej trzeci łączny wynik i miejsce na najniższym stopniu podium. Ostatecznie straciła 0,75 sekundy do Wenzel i 0,29 sekundy do Irene Epple z RFN. Na tych samych igrzyskach wystartowała także w slalomie, ale nie ukończyła rywalizacji. W klasyfikacji generalnej kolejnego sezonu Francuzka zajęła szóste miejsce. Na podium stawała trzy razy, z czego dwukrotnie zwyciężała w slalomie: 18 grudnia w Altenmarkt i 21 grudnia 1980 roku w Bormio.

Sezon 1981/1982 był pierwszym w jej karierze, w którym nie odniosła żadnego pucharowego zwycięstwa. Jedyne podium wywalczyła 23 stycznia w Berchtesgaden, gdzie była druga w slalomie. Na przełomie stycznia i lutego wystąpiła na mistrzostwach świata w Schladming, gdzie wywalczyła srebrny medal w kombinacji, uzyskując siedemnasty czas zjazdu i drugi czas slalomu. Na podium rozdzieliła Szwajcarkę Erikę Hess i Christin Cooper z USA. Wystartowała tam także w gigancie, jednak nie ukończyła rywalizacji. Mimo dwóch miejsc na podium w sezonie 1982/1983 osiągnęła najsłabsze wyniki w karierze. W klasyfikacji generalnej była szesnasta, w slalomie jedyny raz w karierze znalazła się poza dziesiątką, zajmując jedenastą pozycję.

Przez trzy kolejne sezony plasowała się na przełomie pierwszej i drugiej dziesiątki klasyfikacji generalnej, zajmując jednocześnie trzecie miejsce w klasyfikacji slalomu. W tym czasie łącznie dwanaście razy stawała na podium, jednak tylko dwa razy wygrywała: 14 stycznia 1984 roku w Bad Gastein i 1 grudnia 1984 roku w Courmayeur była najlepsza w slalomach. Ostatni raz w najlepszej trójce znalazła się 11 marca 1986 roku w Park City, gdzie była trzecia w slalomie. W lutym 1984 roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, gdzie w dwóch startach zdobyła dwa medale. Po pierwszym przejeździe giganta była czwarta, ze stratą 0,77 sekundy do Christin Cooper z USA. W drugim przejeździe była druga, co dało jej trzeci łączny czas i brązowy medal. Uległa tylko Debbie Armstrong i Christin Cooper. Cztery dni później wystąpiła w slalomie, osiągając czwarte czasy obu przejazdów. W efekcie uzyskała jednak drugi łączny czas, o 0,91 sekundy za Włoszką Paolettą Magoni i o 0,12 sekundy przed Ursulą Konzett z Liechtensteinu. Największy sukces osiągnęła podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Bormio, gdzie zwyciężyła w swej koronnej konkurencji. O 0,35 sekundy pokonała tam swą rodaczkę, Christelle Guignard, a o 0,40 sekundy pokonała Paolettę Magoni. Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Francji, w tym dziesięć złotych: w slalomie w latach 1979-1983, 1985 i 1986 oraz gigancie w latach 1980, 1981 i 1986. W marcu 1987 roku zakończyła karierę.

Osiągnięcia[edytuj]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
3.Bronze medal.svg 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 min +0,75 s Liechtenstein Hanni Wenzel
DNF 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:25,09 min - Liechtenstein Hanni Wenzel
3.Bronze medal.svg 13 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Gigant 2:20,98 min +0,42 s Stany Zjednoczone Debbie Armstrong
2.Silver medal.svg 13 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Slalom 1:36,47 min +0,91 s Włochy Paoletta Magoni

Mistrzostwa świata[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
8. 3 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:24,85 min +2,23 s Austria Lea Sölkner
4. 4 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:41,15 min +0,82 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Maria Epple
3.FIS bronze medal.png 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 min +0,75 s Liechtenstein Hanni Wenzel
DNF 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:25,09 min - Liechtenstein Hanni Wenzel
2.FIS silver medal.png 31 stycznia 1982 Austria Schladming Kombinacja 8,99 pkt +18,96 pkt Szwajcaria Erika Hess
DNF 2 lutego 1982 Austria Schladming Gigant 2:37,17 min - Szwajcaria Erika Hess
1.FIS gold medal.png 9 lutego 1985 Włochy Bormio Slalom 1:29,58 min - -

Puchar Świata[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj]

  1. Szwajcaria Crans-Montana26 stycznia 1977 (slalom)
  2. Francja Megève28 stycznia 1977 (slalom)
  3. Stany Zjednoczone Sun Valley5 marca 1977 (slalom)
  4. Włochy Cervinia10 grudnia 1977 (slalom)
  5. Francja Megève8 lutego 1978 (slalom)
  6. Stany Zjednoczone Stratton Mountain5 marca 1978 (slalom)
  7. Japonia Furano18 marca 1979 (slalom)
  8. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Berchtesgaden9 stycznia 1980 (slalom)
  9. Francja Saint-Gervais25 stycznia 1980 (slalom)
  10. Stany Zjednoczone Waterville Valley29 stycznia 1980 (slalom)
  11. Czechosłowacja Vysoké Tatry8 marca 1980 (slalom)
  12. Austria Altenmarkt18 grudnia 1980 (slalom)
  13. Włochy Bormio21 grudnia 1980 (slalom)
  14. Austria Bad Gastein14 stycznia 1984 (slalom)
  15. Włochy Courmayeur1 grudnia 1984 (slalom)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj]

  1. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Maribor1 lutego 1977 (slalom) – 3. miejsce
  2. Austria Bad Gastein19 stycznia 1978 (slalom) – 3. miejsce
  3. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Berchtesgaden24 stycznia 1978 (slalom) – 3. miejsce
  4. Włochy Piancavallo10 grudnia 1978 (slalom) – 2. miejsce
  5. Francja Les Gets8 stycznia 1979 (slalom) – 2. miejsce
  6. Austria Mellau27 stycznia 1979 (slalom) – 3. miejsce
  7. Francja Val d'Isère6 grudnia 1979 (gigant) – 2. miejsce
  8. Włochy Piancavallo15 grudnia 1979 (slalom) – 2. miejsce
  9. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Berchtesgaden10 stycznia 1980 (gigant) – 2. miejsce
  10. Szwajcaria Arosa16 stycznia 1980 (gigant) – 3. miejsce
  11. Austria Bad Gastein21 stycznia 1980 (slalom) – 2. miejsce
  12. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Maribor23 stycznia 1980 (slalom) – 2. miejsce
  13. Francja Saint-Gervais26 stycznia 1980 (gigant) – 2. miejsce
  14. Austria Saalbach-Hinterglemm12 marca 1980 (gigant) – 2. miejsce
  15. Francja Val d'Isère4 grudnia 1980 (gigant) – 2. miejsce
  16. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Berchtesgaden23 stycznia 1982 (slalom) – 2. miejsce
  17. Włochy Piancavallo17 grudnia 1982 (slalom) – 2. miejsce
  18. Szwajcaria Davos11 stycznia 1983 (slalom) – 3. miejsce
  19. Francja Val d'Isère11 grudnia 1983 (gigant) – 2. miejsce
  20. Stany Zjednoczone Waterville Valley10 marca 1984 (slalom) – 3. miejsce
  21. Czechosłowacja Jasná18 marca 1984 (slalom) – 2. miejsce
  22. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Zwiesel20 marca 1984 (slalom) – 3. miejsce
  23. Norwegia Oslo24 marca 1984 (slalom) – 3. miejsce
  24. Stany Zjednoczone Park City19 marca 1985 (slalom) – 2. miejsce
  25. Stany Zjednoczone Heavenly Valley22 marca 1985 (slalom) – 2. miejsce
  26. Francja Saint-Gervais26 stycznia 1986 (slalom) – 2. miejsce
  27. Włochy Piancavallo4 lutego 1986 (slalom) – 2. miejsce
  28. Stany Zjednoczone Heavenly Valley11 marca 1986 (slalom) – 3. miejsce

Bibliografia[edytuj]