Persepolis (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Persepolis
Gatunek film animowany
Rok produkcji 2007
Data premiery Francja 23 maja 2007
Stany Zjednoczone 25 grudnia 2007
Kanada 11 stycznia 2008
Polska 25 stycznia 2008
Kraj produkcji  Francja
 Stany Zjednoczone
Język Francja francuski
Iran perski
język angielski angielski
Niemcy niemiecki
Czas trwania 95 min
Reżyseria Vincent Paronnaud
Marjane Satrapi
Scenariusz Vincent Paronnaud
Marjane Satrapi
Główne role Chiara Mastroianni
Catherine Deneuve
Danielle Darrieux
Simon Abkarian
Muzyka Olivier Bernet
Scenografia Marisa Musy
Montaż Stéphane Roche
Produkcja Xavier Rigault
Marc-Antoine Robert
producenci wykonawczy:
Kathleen Kennedy
Marc Jousset
Wytwórnia 2.4.7. Films
Dystrybucja Gutek Film
Budżet $7 300 000
Marjane Satrapi na premierze filmu

Persepolisfrancuski pełnometrażowy film animowany z 2007 r. wyreżyserowany przez Vincent'a Paronnauda i Marjane Satrapi na podstawie autobiograficznej powieści graficznej o tym samym tytule (Persepolis), której autorką jest Satrapi.

Prace nad filmem[edytuj]

Marjane Satrapi i Vincent Paronnaud wspólnie napisali scenariusz i wyreżyserowali film, wyprodukowany przez Marc-Antoine Roberta i Xaviera Rigault z 2.4.7. Films. Film powstawał przez trzy lata, prace rozpoczęły się w październiku 2005, ukończono je w kwietniu 2007. Światowa premiera odbyła się na festiwalu w Cannes w 2007 roku.

Kontrowersje[edytuj]

Autorka zaznaczała, że zależy jej na tym, aby czytelnicy i widzowie zrozumieli, że społeczeństwo irańskie nie składa się z samych zagorzałych islamistów i terrorystów. To tylko cząstka prawdziwego życia i prawdziwego oblicza społeczeństwa. Pomimo tych deklaracji władze irańskie oprotestowały pokaz filmu w Cannes, nazywając go „aktem politycznym i antykulturalnym”. Mehdi Hallor, doradca rządu irańskiego ds. kinematografii oskarżył film o popularyzowanie islamofobii w zachodnim świecie i pokazywanie nieprawdziwego oblicza dokonań Rewolucji Irańskiej. Islamofobia w zachodnim kinie rozpoczęła się we Francji, a wyprodukowanie i nagrodzenie antyirańskiego filmu w Cannes potwierdza ten stan rzeczy. W konsekwencji dystrybucja filmu duetu Satrapi i Paronnaud została zakazana w Iranie.

Fabuła[edytuj]

Satrapi, zarówno w komiksie, jak i w filmie, wyraża się sugestywnie, dzięki skoncentrowaniu się w przeważającej części "Persepolis" na czarno-białej przeszłości. Oczami dziewczynki obserwujemy wyraziste obrazy, dokumentujące dwoistość egzystencji w Iranie (oficjalnej, stojącej w kontrze do prywatnej) i niezłomność Persów w osiągnięciu wolności. Jej przeżycia, emocje, strach i bunt z Teheranu kontrastują z dekadencko-zblazowanym towarzystwem podczas nauki w wiedeńskim gimnazjum. Moment dojrzewania zbiega się u Marjane ze specyficznym kontestowaniem zakazów i nakazów. Również pierwsze miłości, jak i wstyd z powodu irańskiego pochodzenia są elementami zachowań dziewczyny ze Środkowego Wschodu.

Nagrody[edytuj]

Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej[edytuj]

  • nominacje: 1,
  • rok: 2008,
  • typ: nominacja,
  • nagroda: Oscar,
  • kategoria: Najlepszy długometrażowy film animowany,
  • Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud.

Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes[edytuj]

  • nominacje: 1,
  • rok: 2007,
  • typ: nominacja,
  • nagroda: Złota Palma,
  • kategoria: Udział w konkursie głównym.

Europejska Akademia Filmowa[edytuj]

  • nominacje: 1,
  • rok: 2007,
  • typ: nominacja,
  • nagroda: Europejska Nagroda Filmowa (od 1997),
  • kategoria: Najlepszy europejski film roku,
  • Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud.

Francuska Akademia Sztuki i Techniki Filmowej[edytuj]

  • wygrane: 2,
  • nominacje: 4,
  • rok: 2008,
  • typ: wygrana,
  • nagroda:Cezar Najlepszy,
  • kategoria: debiut reżyserski,

Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud,

  • Najlepszy scenariusz adaptowany,

Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud,

  • nominacja Cezar Najlepszy film: Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud,
  • Najlepsza muzyka filmowa: Olivier Bernet,
  • Najlepszy dźwięk: Eric Chevallier, Samy Bardet, Thierry Lebon,
  • Najlepszy montaż: Stéphane Roche,

Linki zewnętrzne[edytuj]