Peter H. Buck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Peter Buck.
Peter Henry Buck
Te Rangi Hīroa
Ilustracja
Peter H. Buck trzymający taiaha, około 1930
Data i miejsce urodzenia 15 grudnia 1880
Urenui
Data i miejsce śmierci 1 grudnia 1951
Honolulu
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania) Order Wybitnej Służby (Wielka Brytania)

Sir Peter Henry Buck[1] (maor. Te Rangi Hīroa; ur. 15 grudnia 1880 w Urenui, zm. 1 grudnia 1951 w Honolulu[2][3]) – nowozelandzki polityk i antropolog, jeden z najważniejszych badaczy ludów Polinezji.

Był synem Irlandczyka Williama Henry’ego Neala i Maoryski Ngarongo-ki-tua z plemienia Ngati-Mutunga. Swoje maoryskie imię Te Rangi Hīroa odziedziczył – zgodnie z plemiennym obyczajem – po wuju[4]. W 1899 roku ukończył maoryskie kolegium Te Aute, następnie w 1910 medycynę na Uniwersytecie Otago. W latach 1905–1908 jako inspektor do spraw zdrowia działał na rzecz polepszenia warunków sanitarnych i mieszkaniowych rdzennych mieszkańców Nowej Zelandii[4]. Działacz Young Māori Party[2], w latach 1909–1914 piastował mandat deputowanego do nowozelandzkiego parlamentu. Podczas I wojny światowej służył jako lekarz wojskowy Batalionu Maoryskiego w Egipcie, na półwyspie Gallipoli, we Francji i w Belgii. Po powrocie do kraju pełnił w latach 1919–1927 funkcję dyrektora departamentu ds. higieny Maorysów w nowozelandzkim departamencie zdrowia.

W latach 20. porzucił karierę lekarską i politykę, zwracając swoje zainteresowania ku antropologii. Poświęcił się badaniom etnologicznym nad ludami zamieszkującymi wyspy Polinezji. W 1927 otrzymał posadę w Muzeum im. Bernice Bishop w Honolulu, a w 1936 został jego dyrektorem. Funkcję tę pełnił aż do śmierci. Jako profesor wizytujący wykładał na Uniwersytecie Yale’a[2]. W 1946 roku otrzymał tytuł szlachecki. Odznaczony został Orderem Wybitnej Służby (1916) i Orderem św. Michała i św. Jerzego w randze Rycerza Komandora (1946)[1]. Zmarł w Honolulu, po śmierci jego prochy sprowadzono do ojczyzny i pochowano w Okoki w regionie Taranaki[3].

Do najważniejszych prac Bucka należą Vikings of the Sunrise (1938; wydanie polskie Wikingowie Pacyfiku 1983), Anthropology and Religion (1939) oraz The Coming of the Maori (1947)[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Who’s who in New Zealand. Wyd. 5. Wellington: A.H. & A.W. Reed, 1951, s. 34.
  2. a b c d Sir Peter Buck, Encyclopaedia Britannica [dostęp 2012-08-10] (ang.).
  3. a b c Robert D. Craig: Historical Dictionary of Polynesia. Wyd. 3. Lanham: Scarecrow Press, 2011, s. 43. ISBN 978-0-8108-6772-7.
  4. a b Aleksander Posern-Zieliński: Posłowie. W: Peter H. Buck: Wikingowie Pacyfiku. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1983, s. 262. ISBN 83-06-00644-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alexander Spoehr: Słowo wstępne. W: Peter H. Buck: Wikingowie Pacyfiku. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1983. ISBN 83-06-00644-5.