Przejdź do zawartości

Petermannia cirrosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Petermannia cirrosa
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd

liliowce

Rodzina

Petermanniaceae

Rodzaj

Petermannia

Gatunek

Petermannia cirrosa

Nazwa systematyczna
Petermannia cirrosa F.Muell.
Fragm. 2: 93 (1860)[3]

Petermannia cirrosa – gatunek roślin z monotypowego rodzaju Petermannia F. v. Mueller in Fragm. 2: 92. Aug 1860[4] z także monotypowej rodziny Petermanniaceae Hutch., Fam. Fl. Pl. 2: 113. 20 Jul 1934[5]. Gatunek spotykany jest rzadko w środkowej części wschodniego wybrzeża Australii, gdzie rośnie w lasach deszczowych[6]. Takson ten jeszcze w systemie APG II z 2003 zaliczany był do rodziny zimowitowatych (Colchicaceae), jednak odrębność morfologiczna i molekularna spowodowały wyłączenie go w odrębną rodzinę (począwszy od systemu APG III z 2009).

Nazwa taksonu upamiętnia Wilhelma Ludwiga Petermanna (1806–1855), niemieckiego botanika, dyrektora ogrodu botanicznego w Lipsku[6].

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]
Pokrój
Wieloletnie, drewniejące pnącze z podziemnym kłączem. Mniej lub bardziej kolczaste łodygi osiągają do 6 m długości[7], wspinają się za pomocą rozgałęzionych wąsów czepnych wyrastających naprzeciwlegle względem liści[6], będących zmodyfikowanymi kwiatostanami[7].
Liście
Skrętoległe, nibyogonkowe, z pojedynczą, całobrzegą, na szczycie zaostrzoną, szerokojajowatą blaszką z wyraźnym nerwem środkowym i 5–7 równoległymi wiązkami przewodzącymi połączonymi siatkowatymi żyłkami dalszych rzędów[6][7].
Kwiaty
Zebrane w wierzchotkowe kwiatostany wyrastające naprzeciw liści w szczytowej części pędów. Osadzone na szypułkach, obupłciowe i promieniste kwiaty zwykle zwisają. Okwiat tworzony jest przez 6 listków wyrastających w dwóch okółkach, u nasady z miodnikami. Pręcików jest 6. Zalążnia dolna, jednokomorowa, powstaje z trzech owocolistków. Zwieńczona jest długą szyjką i trójdzielnym znamieniem[6].
Owoce
Wielonasienne, czerwone jagody z mięsistą owocnią[6][7].

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]
Pozycja systematyczna według systemu APG V z 2026[8][9]
liliowce


Campynemataceae



korsjowate Corsiaceae





melantkowate Melanthiaceae




Petermanniaceae





krasnolicowate Alstroemeriaceae



zimowitowate Colchicaceae






Philesiaceae



Ripogonaceae




kolcoroślowate Smilacaceae



liliowate Liliaceae







Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-02] (ang.).
  2. ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-03-02] (ang.).
  3. ↑ Petermannia cirrosa F.Muell.. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2021-03-02].
  4. ↑ Petermannia. [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [on-line]. Smithsonian National Museum of Natural History. [dostęp 2010-11-14]. (ang.).
  5. ↑ James Reveal: Indices Nominum Supragenericorum Plantarum Vascularium. [dostęp 2010-11-14]. (ang.).
  6. 1 2 3 4 5 6 Maarten J. M. Christenhusz, Michael F. Fay, Mark W. Chase: Plants of the World: An Illustrated Encyclopedia of Vascular Plants. Richmond, Chicago: Kew Publishing, The University of Chicago Press, 2017, s. 143. ISBN 978-1842466346.
  7. 1 2 3 4 Armen Takhtajan: Flowering Plants. 978-1-4020-9608-2: Springer, 2009, s. 640.
  8. ↑ James W. Byng (i inni). Large‐scale nuclear and plastid phylogenomic analyses inform an updated Angiosperm Phylogeny Group classification: APG V. „Journal of Systematics and Evolution”. 64 (5), s. 845–874, 2026-09-17. DOI: 10.1111/jse.70096.
  9. ↑ James W. Byng, Rogier van Vugt, Ehoarn Bidault, Mark W. Chase, Maarten J.M. Christenhusz: Angiosperm Phylogeny Poster APG V. APG V (2026), supplementary information. [dostęp 2026-10-06].