Przejdź do zawartości

Petro Poticzny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Petro Josyf Poticzny
Петро-Йосиф Потічний
Data i miejsce urodzenia

2 czerwca 1930
Pawłokoma, Polska

Data i miejsce śmierci

3 czerwca 2026
Hamilton, Ontario, Kanada

Narodowość

ukraińska

Alma Mater

Columbia University

Wyznanie

greckokatolickie

Petro Josyf Poticzny (ukr. Петро-Йосиф Потічний[1]; ur. 2 czerwca 1930 w Pawłokomie, zm. 3 czerwca 2026[2]) – kanadyjski historyk ukraińskiego pochodzenia, emerytowany profesor McMaster University. Żołnierz UPA z Pawłokomy[3].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Od roku 1947 na emigracji w Kanadzie, mieszkał w Toronto.

Pomnik pamięci Ukraińców zamordowanych w Pawłokomie 3 marca 1945

Specjalizował się w problematyce narodowościowej państw Europy Wschodniej i ZSRR oraz kwestią akcji „Wisła”. Wykładowca m.in. Oxford University, profesor honorowy Politechniki Lwowskiej.

Pracę doktorską napisał na Uniwersytecie Columbia, w latach 1964–1995 był wykładowcą nauk politycznych na Uniwersytecie McMaster.

Był organizatorem kilku konferencji naukowych na temat wzajemnych relacji ukraińsko-polskich, ukraińsko-czeskich oraz ukraińsko-żydowskich, w tym „Jewish-Ukrainian Relations in Historical Perspective” McMaster październik 1983. Był uczestnikiem spotkania polskich i ukraińskich parlamentarzystów w Jabłonnie w roku 1990.

Współpracował z Centrum Studiów Rosyjskich i Wschodnioeuropejskich przy Uniwersytecie w Toronto, był członkiem Doradczej Rady Kanadyjskiego Instytutu Studiów Ukraińskich Uniwersytetu Alberta oraz honorowym profesorem Wschodniochińskiego Uniwersytetu w Szanghaju i Honorowym Przewodniczącym Chińskiej Asocjacji. Był jednym z redaktorów „Litopysu UPA”.

Autor, wydawca oraz współwydawca ponad 30 książek i 60 artykułów m.in. w the Encyclopedia of Ukraine. Był autorem książek „Soviet Agricultural Trade Unions 1917–1970” (1972) oraz współautorem „The Ukraine and the Czechoslovak Crisis” (1970) i „Jewish-Ukrainian Relations”.

Zdaniem polskiego historyka Władysława Filara Poticzny w swoich pracach „wybiela” Organizację Ukraińskich Nacjonalistów i Ukraińską Powstańczą Armię, pisząc o „wzajemnych polsko-ukraińskich rzeziach”[4].

Poticzny twierdził, że w Pawłokomie zginęło 366 osób narodowości ukraińskiej, w tym kobiety i dzieci[5]. Bratanek Petra Poticznego – Zenon Poticzny jest założycielem kanadyjskiej Fundacji „Pawłokoma” z siedzibą w Toronto, zajmującej się upamiętnieniem ofiar polskich zbrodni na ludności ukraińskiej.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ПОТІЧНИЙ Петро-Йосиф (ukr.)
  2. https://www.dignitymemorial.com/en-ca/obituaries/hamilton-on/dr-peter-potichnyj-12914022
  3. „byłem członkiem UPA, oddziały te paliły wsie Bartkówka, Dylągowa” - powiedział w wywiadzie dla programu TVP1 w dniu 15 maja 2006 o godz. 22:05, pt. „Przeżyli, aby powiedzieć prawdę”
  4. Władysław Filar, Ukraińsko-polska konfrontacja zbrojna na Wołyniu w latach II wojny światowej: źródła konfrontacji, przebieg i skutki [w:] „27 Dywizja Wołyńska AK” Biuletyn Informacyjny , Nr 2 (78) rok 20, kwiecień-czerwiec 2003, s. 23. wersja elektroniczna
  5. Petro Poticzny. „Pawłokoma - istorija seła 1441-1947". Lwów 2001

Wybrane prace

[edytuj | edytuj kod]