Petrovicie Njegoše

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dynastia Petrowiciów-Niegoszów (cyryl. Петровић-Његош) – dynastia władająca Czarnogórą w latach 1697–1918. Jej przedstawiciele byli jednocześnie biskupami kościoła serbskiego, co pozwalało im utrzymać jedność czarnogórskich klanów i stawiać opór Imperium Osmańskiemu. Dynastia wzięła swoją nazwę od wsi Njeguši, w pobliżu Cetynii.

Początek dynastii[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci ostatniego przedstawiciela dynastii Czarnojewiciów, państwem czarnogórskim rządzili kolejni władykowie. Okres ich panowania określany jest terminem Vladikat.

Przejście z luźnego sojuszu plemion do państwa doszło do skutku dzięki Daniłowo I Šćepčeviciowi, który został wybrany na władykę w latach 1697–1735. Był on pierwszym władcą z czwartej czarnogórskiej dynastii Petroviciów-Niegoszów, która następnie przez 200 lat sprawowała władzę w Czarnogórze.

Panowanie[edytuj | edytuj kod]

Władyka wybierał Ogólnoczarnogórskie Zgromadzenie (czarnog. Opštecrnogorski Zbor), spełniające rolę parlamentu, składające się z przedstawicieli wszystkich czarnogórskich plemion. Duchowych przywódców państwa zatwierdzał Rosyjski Kościół Prawosławny.

Chronologia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]