Petruška Šustrová

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Petruška Šustrová
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1947
Praga

Petruška Šustrová (ur. 18 maja 1947) – czechosłowacka dysydentka, czeska tłumaczka i publicystka, polityk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiowała na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Karola w Pradze, jednak z powodów politycznych nie ukończyła studiów. W 1969 aresztowano ją, osądzono i skazano na dwa lata pozbawienia wolności za udział w Ruchu Młodzieży Rewolucyjnej (czes. Hnutí revoluční mládeže), w którym działali również Jaroslav Bašta i Petr Uhl. Po wyjściu z więzienia pracowała jako urzędniczka na poczcie oraz sprzątaczka.

W 1976 podpisała się pod Kartą 77. Trzy lata później przystąpiła do Komitetu Obrony Niesprawiedliwie Prześladowanych (Výbor na obranu nespravedlivě stíhaných, VONS). W 1985 została jednym z trzech rzeczników Karty 77. Dwa lata później podjęła współpracę z redakcją pisma samizdatowego "Střední Evropa".

Po obaleniu systemu komunistycznego w Czechosłowacji pełniła obowiązki federalnego wiceministra spraw wewnętrznych – zajmowała się m.in. rozliczeniem działalności służb w komunistycznym państwie. Miała swój udział w opracowaniu ustawy lustracyjnej. Podjęła pracę dziennikarki, od 1992 publikowała m.in. w "Lidových novinach".

Obecnie zajmuje się tłumaczeniami, głównie z języka angielskiego i polskiego. Jest członkiem Rady Programowej Forum Polsko-Czeskiego[1].

W 2008 Senat Republiki Czeskiej wybrał ją na członka Rady Urzędu Badania Reżimów Totalitarnych (Rada Ústavu pro studium totalitních režimů; Rada ÚSTR).

W 2004 została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]