Petrus de Cruce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Petrus de Cruce
Miejsce urodzenia Amiens
Pochodzenie francuskie
Gatunki muzyka poważna, muzyka średniowieczna
Zawód kompozytor, teoretyk

Petrus de Cruce, Pierre de la Croix[1]francuski kompozytor i teoretyk muzyki, działający na przełomie XIII i XIV wieku[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny patrycjuszowskiej, związany był z ośrodkiem w Amiens, gdzie prawdopodobnie także się urodził[1]. Przypuszczalnie między 1260 a 1290 rokiem studiował na Uniwersytecie Paryskim, uzyskując tytuł magistra[1]. W 1298 roku przebywał na dworze królewskim w Paryżu, następnie w latach 1301–1302 na dworze biskupa Amiens Guillaume’a de Mâcon[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Komponował głównie 3-głosowe motety wielotekstowe, w których występuje nieozdobiony tenor w długich wartościach rytmicznych, zbliżony do niego motetus i swobodne rytmiczne triplum[1]. Przypisywane jest mu autorstwo rymowanego oficjum o Ludwiku IX Świętym[1]. Był autorem napisanego w Amiens traktatu Tractatus de tonis, który stanowi ważne ogniwo w rozwoju notacji menzuralnej[1][2]. Wprowadził podział brevis na 2-3 semibreves, jako pierwszy zastosował też punctus divisionis do oddzielenia grup semibreves[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 8. Część biograficzna pe–r. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2004, s. 79. ISBN 978-83-224-0837-7.
  2. Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2781. ISBN 0-02-865529-X.
  3. Encyklopedia muzyki. red. Andrzej Chodkowski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 682. ISBN 978-83-01-13410-5.