Phalacrocorax

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Phalacrocorax[1]
Brisson, 1760[2][3]
Przedstawiciel rodzaju – kormoran srokaty (P. varius)
Przedstawiciel rodzaju – kormoran srokaty (P. varius)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd głuptakowe
Podrząd głuptakowce
Rodzina kormorany
Rodzaj Phalacrocorax
Typ nomenklatoryczny

Pelecanus carbo Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Phalacrocoraxrodzaj ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na wszystkich kontynentach oprócz obszarów antarktycznych[5].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 55–100 cm; masa ciała 520–4000 g; rozpiętość skrzydeł 90–160 cm[6].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Phalacrocorax: łac. phalacrocorax, phalacrocoracis – kormoran, od gr. φαλακροκοραξ phalakrokorax, φαλακροκορακος phalakrokorakos – kormoran, od φαλακρος phalakros – łysy, od φαλος phalos – biały; ακρος akros – najwyższy; κοραξ korax, κορακος korakos – kruk, od κρωζω krōzō – krakać[7].
  • Anacarbo: gr. ανα ana – znowu, ponownie; rodzaj Carbo de Lacépède, 1799[8]. Gatunek typowy: Graculus neglectus Wahlberg, 1855.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

Przypisy

  1. Phalacrocorax, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés, a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 1. Parisiis: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 60. (fr. • łac.)
  3. M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés, a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 6. Parisiis: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 511. (fr. • łac.)
  4. A. Roberts. Review of the nomenclature of South African birds. „Annals of the Transvaal Museum”. 8 (4), s. 205, 1922 (ang.). 
  5. F. Gill & D. Donsker: Hamerkop, Shoebill, pelicans, boobies & cormorants (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-10-26].
  6. J. Orta: Family Phalacrocoracidae (Cormorants). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  7. Jobling 2017 ↓, s. Phalacrocorax.
  8. Jobling 2017 ↓, s. Anacarbo.
  9. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Phalacrocoracidae Reichenbach, 1849-50 - kormorany - Cormorants (wersja: 2017-09-23). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-10-26].
  10. BirdLife International 2016, Phalacrocorax perspicillatus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2017 [online], wersja 2017-2 [dostęp 2017-10-26] (ang.).

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-10-26]. (ang.)