Phellinaceae

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Phellinaceae
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd astrowce
Nazwa systematyczna
Phellinaceae Takht.
Sist. Filog. Cvetk. Rast.: 374. 4 Feb 1967[2]
Typ nomenklatoryczny
Phelline Labill. (1824)[2]

Phellinaceaerodzina roślin z rzędu astrowców będąca taksonem monotypowym – obejmuje jeden rodzaj Phelline Labill. (1824) z 10–12 gatunkami. Wszystkie występują na Nowej Kaledonii[1][3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Zimozielone krzewy i drzewa[3].
Liście
Skrętoległe, pojedyncze, całobrzegie, skupiają się na końcach pędów i pozbawione są przylistków[3]. Wyróżniają się długą, wąsko jajowatą blaszką liściową, zbiegającą po krótkim ogonku liściowym[1].
Kwiaty
Drobne, jednopłciowe, zebrane w grona i wiechy wyrastające z kątów liści[3]. Działki kielicha w liczbie 4–6 u dołu są nieco zrośnięte. Koronę tworzy 4–6 mięsistych i wolnych płatków. W kwiatach męskich jest od 4 do 6 pręcików, w kwiatach żeńskich obecne są tylko prątniczki. Zalążnia jest górna. Powstaje z 2–5 zrośniętych owocolistków i zawiera taką samą liczbę komór[3].
Owoce
Kilkunasienne pestkowce[3].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Pozycja systematyczna według Angiosperm Phylogeny Website (aktualizowany system APG IV z 2016)

Rodzina zaliczona do rzędu astrowców Asterales reprezentującego klad astrowych w obrębie okrytonasiennych. W przeszłości (system Cronquista z 1981) rośliny te zaliczane były do ostrokrzewowatych Aquifoliaceae. W systemie Takhtajana (1997) włączane były w randze rodziny do rzędu Icacinales[1].

astrowce


Rousseaceae



dzwonkowate Campanulaceae




Pentaphragmataceae





Alseuosmiaceae




Phellinaceae



Argophyllaceae





Stylidiaceae




bobrkowate Menyanthaceae




Goodeniaceae




astrowate Asteraceae



Calyceraceae







Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2018-01-01].
  2. a b Indices Nominum Supragenericorum Plantarum Vascularium – P. Cornell University. [dostęp 2018-01-01].
  3. a b c d e f Heywood V. H., Brummitt R. K., Culham A., Seberg O.: Flowering plant families of the world. Ontario: Firely Books, 2007, s. 250. ISBN 1-55407-206-9.