Phil Ulrich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Philip Benjamin Urich (Hobgoblin) – postać z komiksów Marvela jego twórcy to: Terry Kavanagh i Steven Butler. Debiutował w 1995 roku na ramach komiksu Web of Spider-Man (numer #125). Jest jednym z przeciwników Spider-Mana, a także bratankiem Bena Uricha (pracownika Bugle’a).

Jako Green Goblin[edytuj | edytuj kod]

Początkowo chciał przejąc tożsamość Zielonego Goblina i stać się nowym bohaterem. Uniemożliwiły mu to psychopatyczne zachowania, które sprawiły że bliżej mu było do przestępcy niż obrońcy. Wszystko to na skutek przypadkowego odnalezienia jednej z porzuconych kryjówek Normana Osborna. Jego sprzęt został poważnie uszkodzony podczas walki z Sentinelem w crossoverze Onslaught. Phil nie był w stanie go naprawić, więc porzucił myśli o kontynuowaniu swej kariery.

Jako Hobgoblin[edytuj | edytuj kod]

Phil pojawia się ponownie w komiksach z 2010 roku, kiedy zaczyna pracować w gazecie Daily Bugle. Zakochuje się w reporterce Norah Winters, która jest odpowiedzialna za tematy związane z naśladowcami goblina. Mając nadzieję znaleźć coś pożytecznego Phil udaje się do porzuconej kryjówki. Niefortunnie spotyka tam Rodericka Kingsley’a, oryginalnego Hobgoblina. W samoobronie Phil obezwładnia Rodericka i zabija go ognistym mieczem. Zafascynowany swoją zaradnością przejmuje tożsamość Hobgoblina i wyposażony w kompletnie nową technologię rusza na miasto. Podobnie jak jego poprzednicy rozpoczyna pracę u Kingpina.

Moce i umiejętności[edytuj | edytuj kod]

Phil jest pod permanentny wpływem ulepszonej formuły Normana Osborna, która wielokrotnie zwiększyła jego siłę (może podnieść nawet 9 ton), szybkość i wytrzymałość. Niefortunnie dostęp do tych mocy ma wyłącznie w masce goblina, która kryje w sobie tajemniczy katalizator. Jego najgroźniejszą bronią jest „Lunatic Laugh” zabójczy śmiech – w rzeczywistości broń dźwiękowa. Jest również wyposażony w nowszy sprzęt niż jego poprzednicy. W walce posługuje się płonącym mieczem a ciało zakrywa kolczugą. Nie używa już Glidera do latania, lecz skrzydeł – żyroskopowej technologii prawdopodobnie opartej na badaniach Adriana Toomesa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]