Philemon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Philemon[1]
Vieillot, 1816[2]
Przedstawiciel rodzaju – filemon dzioborogi (P. buceroides)
Przedstawiciel rodzaju – filemon dzioborogi (P. buceroides)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina miodojady
Rodzaj Philemon
Typ nomenklatoryczny

Merops moluccensis J.F. Gmelin, 1788

Synonimy
  • Tropidorhynchus Vigors & Horsfield, 1827[3]
  • Philemonopsis Salvadori, 1880[4]
  • Neophilemon Mathews, 1912[5]
  • Microphilemon Mathews, 1912[5]
  • Alphaphilemon Mathews, 1925[6]
  • Argentiphilemon Mathews, 1925[7]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Philemonrodzaj ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii, Nowej Gwinei, wschodniej Indonezji i Nowej Kaledonii[8].

Morfologia i ekologia[edytuj]

Długość ciała 21–37 cm; masa ciała 46–223 g[9]. Żywią się nektarem, owadami i innymi bezkręgowcami, kwiatami, owocami i nasionami.

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Philemon: gr. φιλημων philēmōn, φιλημονος philēmonos – kochający, całujący[10].
  • Tropidorhynchus: gr. τροπις tropis, τροπιδος tropidos – dziób statku; ῥυγχος rhunkhos – dziób[11]. Gatunek typowy: Merops corniculatus Latham, 1790.
  • Philemonopsis: rodzaj Philemon Vieillot, 1816; gr. οψις opsis – wygląd[12]. Gatunek typowy: Philemon meyeri Salvadori, 1878.
  • Neophilemon: gr. νεος neos – nowy; rodzaj Philemon Vieillot, 1816[13]. Gatunek typowy: Buphaga orienoides yorki Mathews, 1912[a].
  • Microphilemon: gr. μικρος mikros – mały; rodzaj Philemon Vieillot, 1816[14]. Gatunek typowy: Buphaga orientalis Latham, 1790 = Tropidorhynchus citreogularis Gould, 1837.
  • Alphaphilemon: gr. αλφα alpha – pierwszy; rodzaj Philemon Vieillot, 1816[15]. Gatunek typowy: Tropidorhynchus diemenensis Lesson, 1831.
  • Argentiphilemon: kontaminacja epitetu gatunkowego Tropidorhynchus argenticeps Gould, 1839 i nazwy rodzaju Philemon Vieillot, 1816[16]. Gatunek typowy: Tropidorhynchus argenticeps Gould, 1840.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[17]:

Uwagi

  1. Podgatunek P. buceroides.

Przypisy

  1. Philemon, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. L.J.P. Vieillot: Analyse d’une nouvelle ornithologie élémentaire. Paris: Deteville, libraire, rue Hautefeuille, 1816, s. 47. (fr.)
  3. N.A. Vigors & T. Horsfield. A Description of the Australian Birds of the Collection of the Linnean Society; with an Attempt at Arranging them according to their natural Affinities. „Transactions of the Linnean Society of London”. 15, s. 323, 1827 (ang.). 
  4. T. Salvadori. Prodromus Ornithologiae Papuasiae et Moluccarum. IX. Menuridae - Certhiidae - Nectariniidae - Dicaeidae - Meliphagidae. „Annali del Museo civico di storia naturale di Genova”. 16, s. 79, 1880–81 (wł.). 
  5. a b G.M. Mathews. New Generic Names for Australian Birds. „Austral Avian Record”. 1, s. 117, 1912–13 (ang.). 
  6. G.M. Mathews. Nomenclatural notes. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 45, s. 94, 1924–25 (ang.). 
  7. G.M. Mathews: The Birds of Australia. Cz. 12. London: Witherby & Co., 1925, s. 96. (ang.)
  8. F. Gill & D. Donsker: Honeyeaters (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-10-13].
  9. Higgins, Christidis i Ford 2008 ↓, s. 679-685.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Philemon.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Tropidorhynchus.
  12. Jobling 2017 ↓, s. Philemonopsis.
  13. Jobling 2017 ↓, s. Neophilemon.
  14. Jobling 2017 ↓, s. Microphilemon.
  15. Jobling 2017 ↓, s. Alphaphilemon.
  16. Jobling 2017 ↓, s. Argentiphilemon.
  17. Nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Meliphagidae Vigors, 1825 - miodojady - Honeyeaters (wersja: 2017-03-18). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-08-31].
  18. K.A. Jønsson, K. Delhey, G. Sangster, P.G.P. Ericson, M. Irestedt. The evolution of mimicry of friarbirds by orioles (Aves: Passeriformes) in Australo-Pacific archipelagos. „Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences”. 1833 (1833), s. 20160409, 2016. DOI: 10.1098/rspb.2016.0409 (ang.). 
  19. F.E. Rheindt & R.O. Hutchinson. A photospot odyssey through the confused avian taxonomy of Seram and Buru (southern Moluccas). „Birding Asia”. 7, s. 18-38, 2007 (ang.). 
  20. Higgins, Christidis i Ford 2008 ↓, s. 679.

Bibliografia[edytuj]

  1. P. Higgins, L. Christidis, H. Ford: Family Meliphagidae (Honeyeaters). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 13: Penduline-tits to Shrikes. Barcelona: Lynx Edicions, 2008, s. 498-691. ISBN 978-84-96553-45-3. (ang.)
  2. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-10-13]. (ang.)