Philibert Delorme

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Philibert Delorme

Philibert de l’Orme (ur. ok. 1512 w Lyonie, zm. 8 stycznia 1570 w Ivry) – francuski architekt okresu renesansu.[1][2][3][4][5][6]

Około roku 1533 przebywał w Rzymie. Po powrocie do Francji przebywał początkowo w Lyonie, a od 1541 roku w Paryżu. W 1547 roku został mianowany przez króla Francji Henryka II Walezjusza zwierzchnikiem robót budowlanych (m.in. Pałacu w Fontainebleau i Chateau-Neuf w Saint-Germain-en-Laye). Po śmierci króla w 1559 został odwołany z urzędu. Ponownie zatrudniony w 1563 roku przez Katarzynę Medycejską, która powierzyła mu budowę pałacu Tuileries.

Do jego dzieł należą m.in. budowle w Paryżu (pałac Tuileries, nieistniejący), zamek Diany de Poitiers w Anet. Ponadto jest też budowniczym lektorium w kościele St Etienne du Mont i nagrobka Franciszka I w bazylice St.-Denis w Paryżu. Autor prac z teorii architektury: Nouvelles inventions pour bien bastir et à petits frais (1561) i Le premier tome de l’Architecture (1567).

Jest twórcą konstrukcji dachu krążynowego. Wraz z Pierre’em Lescotem i Jeanem Bullantem przyczynił się do powstania stylu klasycznego w architekturze francuskiej. Jego prace inspirowały Thomasa Jeffersona (zob: Monticello) i Davida Gilly.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Philippe Potié Philibert de l’Orme 1998.
  2. Jean-Marie Perouse de Montclos Philibert De l’Orme, architecte du roi 1514-1570 (2000).
  3. Pierre Mardaga Architecture de Philibert de l’Orme: Oeuvre entière contenant onze livres (1995).
  4. Archives Royales de Chenonceau. Lettres et Devis de P. de l’Orme 2010.
  5. Philibert de l’Orme. Traduit de l’anglais par Jean LE REGRATTIER. Traduction revue par l’auteur.
  6. Giuseppe Fallacara Concetta Cavallini Le nouvelles inventions di Philibert de l’Orme 2009.