Philipp Rösler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Philipp Rösler
Philipp Rösler 2013.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1973
Sóc Trăng
Wicekanclerz Niemiec
Okres od 16 maja 2011
do 17 grudnia 2013
Przynależność polityczna Wolna Partia Demokratyczna
Poprzednik Guido Westerwelle
Następca Sigmar Gabriel
Przewodniczący Wolnej Partii Demokratycznej
Okres od 13 maja 2011
do 7 grudnia 2013
Przynależność polityczna Wolna Partia Demokratyczna
Poprzednik Guido Westerwelle
Następca Christian Lindner
Minister gospodarki i technologii Niemiec
Okres od 12 maja 2011
do 17 grudnia 2013
Przynależność polityczna Wolna Partia Demokratyczna
Poprzednik Rainer Brüderle
Następca Sigmar Gabriel
Minister zdrowia Niemiec
Okres od 28 października 2009
do 12 maja 2011
Przynależność polityczna Wolna Partia Demokratyczna
Poprzednik Ulla Schmidt
Następca Daniel Bahr
Signature P. Rösler SVG.svg

Philipp Rösler (ur. 24 lutego 1973 w Sóc Trăng) – niemiecki polityk wietnamskiego pochodzenia, w rządzie Angeli Merkel od 2009 do 2011 minister zdrowia, następnie do 2013 wicekanclerz oraz minister gospodarki i technologii, w latach 2011–2013 przewodniczący Wolnej Partii Demokratycznej (FDP).

Życiorys[edytuj]

Po urodzeniu został oddany do katolickiego sierocińca[1]. W wieku dziewięciu miesięcy został adoptowany przez niemieckie małżeństwo Röslerów i w listopadzie 1973 przywieziony do Niemiec[1][2]. Jego adopcyjni rodzice rozwiedli się, gdy miał cztery lata, odtąd był wychowywany przez ojca[2].

W 1992 zdał egzamin maturalny w Hanowerze, po czym wstąpił do służb medycznych Bundeswehry. W 1993 rozpoczął studia medyczne w Medizinische Hochschule Hannover. Również w 1992 przystąpił do Wolnej Partii Demokratycznej oraz jej organizacji młodzieżowej Junge Liberale. Od 1994 kierował tą organizacją w Hanowerze, a od 1996 w Dolnej Saksonii. W 1999, po uzyskaniu kwalifikacji zawodowych, podjął pracę w szpitalu wojskowym w Hamburgu. Wkrótce powrócił do Hanoweru, gdzie pracował jako lekarz. Od 2000 do 2004 był sekretarzem generalnym FDP w Dolnej Saksonii, a w latach 2001–2006 radnym rejencji hanowerskiej, pełnić funkcję wiceprzewodniczącego klubu radnych swojej partii[3].

W 2003 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do landtagu Dolnej Saksonii. W 2005 został członkiem zarządu partii, a rok później objął funkcję przewodniczącego FDP w Dolnej Saksonii. Po utworzeniu regionalnej koalicji CDU-FDP objął stanowisko wicepremiera oraz ministra gospodarki, pracy i transportu Dolnej Saksonii[3]. 28 października 2009 został ministrem zdrowia w federalnym drugim rządzie Angeli Merkel. 12 maja 2011 przeszedł na urząd ministra gospodarki i technologii w tym samym gabinecie[4], 16 maja zaś dodatkowo wicekanclerzem[5].

13 maja 2011 na zjeździe w Rostocku został wybrany na nowego przewodniczącego FDP[6]. W wyniku wyborów w 2013 kierowani przez niego liberałowie znaleźli się poza parlamentem. 7 grudnia 2013 na stanowisku przewodniczącego partii zastąpił go Christian Lindner[7]. Dziesięć dni później zakończył pełnienie funkcji rządowych.

W styczniu 2014 dołączył do rady zarządzającej Światowego Forum Ekonomicznego. Został dyrektorem centrum zajmującego się strategiami regionalnymi w ramach tej organizacji[8].

Życie prywatne[edytuj]

Jest żonaty, ma córki bliźniaczki[2]. Członek władz Centralnego Komitetu Niemieckich Katolików.

Przypisy

  1. a b 'Vietnam Is a Part of My Life' (ang.). spiegel.de, 14 września 2012. [dostęp 2016-11-05].
  2. a b c Our guest on 08.02.2009 Philipp Rösler, Politician and Doctor (ang.). dw.com, 8 lutego 2009. [dostęp 2016-11-05].
  3. a b Philipp Rösler: Federal Minister of Economics and Technology (ang.). bundesregierung.de. [dostęp 2016-11-05].
  4. Rösler neuer Wirtschaftsminister, Bahr übernimmt Gesundheitsressort (niem.). bundesregierung.de, 12 maja 2011. [dostęp 2016-11-05].
  5. Philipp Rösler neuer Vizekanzler (niem.). bundesregierung.de, 18 maja 2011. [dostęp 2016-11-05].
  6. Wahl zum FDP-Parteichef. 95 Prozent für Rösler (niem.). tagesschau.de, 13 maja 2011. [dostęp 2016-11-05]..
  7. Christian Lindner, der neue Ober-Liberale (niem.). welt.de, 7 grudnia 2013. [dostęp 2016-11-05].
  8. Philipp Rösler (ang.). weforum.org. [dostęp 2016-11-05].