Philippe Villiers de l’Isle Adam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fra′ Philippe Villiers de l’Isle-Adam
Jego Najeminentniejsza Wysokość Książę i Wielki Mistrz Suwerennego Rycerskiego Zakonu Szpitalników Świętego Jana z Jerozolimy, Zwanego Rodyjskim lub Maltańskim.
ilustracja
44. Wielki mistrz Zakonu Maltańskiego
Okres panowania od 1521[1]
do 21 sierpnia 1534
Poprzednik Fabrizio del Carretto
Następca Piero de Ponte
Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia 1464
Beauvais, Francja
Data i miejsce śmierci 21 sierpnia 1534
Rabat, Malta[1]
Miejsce spoczynku Katedra św. Jana w Valletcie (pierwotnie Fort St. Angelo)

Fra' Philippe Villiers de l’Isle-Adam (ur. 1464, zm. 1534) – prominentny członek Zakonu Rycerzy Szpitalników Świętego Jana Jerozolimskiego na Rodos, a później na Malcie. Doszedł do pozycji Przeora Języka Owernii, a następnie w roku 1521 został wybrany 44. Wielkim Mistrzem Zakonu.

Dowodził Zakonem podczas długiego i krwawego oblężenia Rodos przez sułtana Sulejmana w roku 1522, kiedy 600 rycerzy Zakonu oraz 4500 żołnierzy odpierało przez sześć miesięcy około stutysięczne siły inwazyjne[2], by w końcu wynegocjować kapitulację i opuścić wyspę z całą załogą w dzień Nowego Roku 1523, udając się na Kretę.

Dalej prowadził on Zakon podczas wielu lat tułaczki z miejsca na miejsce, bez stałego miejsca pobytu – wpierw Kreta, później Mesyna, Viterbo, a wreszcie Nicea (1527-1529). W roku 1530 de l'Isle-Adam dostał wyspy Malta i Gozo oraz północnoafrykański port-miasto Trypolis, jako lenno dla Zakonu od cesarza Karola V i osadził Zakon, od tego czasu znany jako Rycerze Maltańscy w ich nowej siedzibie. Zakon przybył na wyspę 26 października 1530 roku, na pokładzie swojego okrętu liniowego Santa Anna.

L'Isle-Adam przejął formalnie wyspę w posiadanie 13 listopada, kiedy otrzymał srebrny klucz do stołecznego miasta Mdina. Pomimo tego, Zakon usadowił się w nadbrzeżnym mieście Birgu i ustanowił je swoją stolicą. Osiedlili się w Forcie St. Angelo, który służył jako fortyfikacja oraz jako pałac. Miasto zostało ufortyfikowane, a w końcu i auberges (zajazdy) dla każdego języka zostały zbudowane. Pomimo tego, Wielki Mistrz wraz z całym Zakonem ciągle mieli nadzieję, że pewnego dnia odbiją Rodos z rąk muzułmanów (tak naprawdę, Zakon zdecydował się uznać Maltę za swoje stałe miejsce pobytu dopiero po Wielkim Oblężeniu – 35 lat później)[1].

L'Isle-Adam zmarł w klasztorze ta' Giezu w Rabacie na Malcie 21 sierpnia 1534 roku[3]. Został pochowany w kaplicy św. Anny w Forcie St. Angelo, lecz pod koniec XVI wieku jego szczątki zostały przeniesione do katedry św. Jana w Valletcie, i pochowane w krypcie[4][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Philippe Villiers de l'Isle-Adam (ang.). South African Relief Organisation of the Order of Malta. [dostęp 2014-09-21].
  2. L. Kinross: The Ottoman Centuries: The Rise and Fall of the Turkish Empire. s. 176. (ang.)
  3. Grand Master L'Isle Adam's room open for viewing (ang.). W: Times of Malta [on-line]. 2011-11-20. [dostęp 2014-09-21].
  4. Victor Mallia-Milanes: The Military Orders: History and heritage. Aldershot: Ashgate Publishing Limited, 2008, s. 62. ISBN 978-0-7546-6290-7. [dostęp 2014-09-21]. (ang.)
  5. Full Tomb & Lapidary List – 358 Philippe Villiers de l' Isle-Adam (ang.). The Sovereign Military and Hospitaller Order of St. John of Jerusalem of Rhodes and of Malta. [dostęp 2014-12-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]