Phoenicopterus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Phoenicopterus[1]
Linnaeus, 1758[2]
Przedstawiciel rodzaju – flaming chilijski (P. chilensis)
Przedstawiciel rodzaju – flaming chilijski (P. chilensis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd flamingowe
Rodzina flamingi
Rodzaj Phoenicopterus
Typ nomenklatoryczny

Phoenicopterus ruber Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki
  • P. roseus
  • P. ruber
  • P. chilensis

Phoenicopterusrodzaj ptaka z rodziny flamingów (Phoenicopteridae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Europie, Azji, Afryce, Ameryce Południowej i Środkowej[9].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 105–145 cm, rozpiętość skrzydeł 140–165 cm; masa ciała 2100–4100 g[10].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Phoenicopterus (Phenicopterus, Phaenicopterus, Phönicopterus): łac. phoenicopterus „flaming”, od gr. φοινικοπτερος phoinikopteros „flaming”, od φοινιξ phoinix, φοινικος phoinikos „karmazynowy”; -πτερος -pteros „-skrzydły”, od πτερον pteron „skrzydło”. Pomimo niecodziennego wyglądu i nawyków rozrodczych, flaming różowy (P. roseus) był dobrze znany starożytnym i służył jako przysmak na stołach bogaczy[11].
  • Phoenicorodias: gr. φοινιξ phoinix, φοινικος phoinikos „karmazynowy, czerwony”; ερωδιος erōdios „czapla”[12]. Gatunek typowy: Phoenicopterus ruber Linnaeus, 1758.
  • Gervaisia: prof. François Louis Paul Gervais (1816–1879), francuski zoolog (anatomia porównawcza)[13]. Gatunek typowy: †Phoenicopterus croiseti Gervais, 1852.
  • Harrisonavis: Colin James Oliver Harrison (1926–2003), angielski ornitolog; łac. avis „ptak”[14]. Nazwa zastępcza dla Gervaisia Harrison & Walker, 1976.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[15]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Phoenicopterus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 139. (łac.)
  3. G. Cuvier: Lecons d’anatomie comparée. T. 1. Paris: Baudouin, 1800, s. tab. 2. (fr.)
  4. B.G de Lacépède: Methode. W: F.M. Daudin: Traité élémentaire et complet d’ornithologie, ou, Histoire naturelle des oiseaux. T. 1. Paris: Chez l’Auteur, Duprat, 1800, s. 432. (fr.)
  5. T. von Heuglin. Systematische Übersicht der Bögel Nord-Ost-Afrika’s mit Einschluss der arabischen Küste des rothen Meeres und der Nil-Quellen-Länder südwärts bis zum 4. Grade nördl. Breite. „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 19 (2), s. 317, 1856 (niem.). 
  6. G.R. Gray. Notes on the Bills of the species of Flamingo (Phoenicopterus). „Ibis”. New Series. 5, s. 441, 443, 1869 (ang.). 
  7. C.J.O. Harrison & C.A. Walker. Cranial material of Oligocene and Miocene Flamingos: with a description of a new species from Africa. „Bulletin of the British Museum (Natural History). Geology”. 27, s. 308, 1976 (ang.). 
  8. G.N. Kashin. The replacement of a preoccupied generic name in class Aves. „Paleontologicheskii zhurnal”. 12 (1), s. 145, 1978 (ang.). 
  9. F. Gill & D. Donsker (red.): Grebes, flamingos & tropicbirds (ang.). IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-09-15].
  10. J. del Hoyo: Family Phoenicopteridae (Flamingos). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 525. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  11. Jobling 2018 ↓, s. Phoenicopterus.
  12. Jobling 2018 ↓, s. Phoenicorodias.
  13. Jobling 2018 ↓, s. Gervaisia.
  14. Jobling 2018 ↓, s. Harrisonavis.
  15. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Phoenicopteridae Bonaparte, 1831 - flamingi - Flamingos (wersja: 2015-08-30). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-09-15].
  16. G. Sangster. Species limits in flamingos, with comments on lack of consensus in taxonomy. „Dutch Birding”. 19, s. 193-198, 1997 (ang.). 
  17. A.G. Knox, M. Collison, A.J. Helbig, D.T. Parkin & G. Sangster. Taxonomic recommendations for British birds. „Ibis”. 144, s. 707-710, 2002 (ang.). 
  18. M. Collison. Splitting headaches? Recent taxonomic changes affecting the British and Western Palearctic lists. „British Birds”. 99, s. 306-323, 2006 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-09-15]. (ang.)