Phoenix-RTOS

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Phoenix-RTOS
Logo
Logo systemu
Producent Phoenix Systems sp. z o.o.
Platforma sprzętowa IA-32, ARM, eSi-RISC
Licencja Licencja Phoenix-RTOS

Phoenix-RTOSsystem operacyjny czasu rzeczywistego przeznaczony dla urządzeń Internetu rzeczy (IoT). Podstawowym zadaniem systemu jest ułatwienie tworzenia urządzeń definiowanych programowo.

Historia[edytuj]

Phoenix-RTOS został stworzony jako następca systemu operacyjnego Phoenix, opracowanego na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej przez Pawła Pisarczyka w ramach jego pracy magisterskiej w latach 1999-2001. System Phoenix został początkowo zaimplementowany dla mikroprocesorów IA-32, w roku 2003 dostosowany do procesorów ARM7TDMI, a w roku 2004 zrealizowano wersję dla PowerPC. System Phoenix dostępny jest na licencji GPL.

Phoenix-RTOS 2.0[edytuj]

Decyzję o porzuceniu rozwoju Phoenix i napisaniu od podstaw Phoenix-RTOS została podjęta przez jego twórcę w roku 2004. W roku 2010 powołana została spółka Phoenix Systems sp. z o. o. w celu komercjalizacji systemu.

Wersja bazuje na jądrze monolitycznym. Początkowo rozwijano wersję dla IA-32 oraz dla procesora konfigurowalnego eSi-RISC[1]. W związku z nawiązaniem współpracy z NXP Semiconductors, system dostosowano do platformy Vybrid (ARM Cortex-A5). Wersja została wyposażona w obsługę protokołów PRIME (Phoenix-PRIME) i G3-PLC (Phoenix-G3), wykorzystywanych w sieciach Smart Grid.

System pozwala na działanie aplikacji przeznaczonych dla systemów klasy Unix.

Phoenix-RTOS 3.0[edytuj]

Wersja Phoenix RTOS 3.0 bazuje na mikrojądrze, ma zostać zakończona w 2017 Q2 i zastosowana masowo w nowych urządzeniach pomiarowych o bardzo niskim poborze mocy. Decyzja o pracy nad nową wersją została podjęta po doświadczeniach wyniesionych z pierwszych wdrożeń. Głównym problemem pierwszych wdrożeń była niska modularność jądra i i utrudnione zarządzanie procesem wytwarzania oprogramowania (sterowników urządzeń, sterowników systemów plików). Dodana zostanie także obsługa protokołów bezprzewodowych typu MESH.

Moduły HaaS[edytuj]

System Phoenix-RTOS wyposażony jest w tzw. moduły HaaS (Hardware as a Software), które implementują funkcje urządzeń np. modemów komunikacyjnych. Przykładowe moduły HaaS to:

  1. Phoenix-PRIME - programowa implementacja standardu PRIME (otwarty standard komunikacji PLC używany w SmartGrid), certyfikowana w roku 2014[2][3].
  2. Phoenix-G3 - programowa implementacja standardu G3-PLC (otwarty standard komunikacji PLC używany w SmartGrid).

Wdrożenia[edytuj]

W 2016 r., w sieci polskiego dystrybutora energii Energa-Operator, wdrożono 6,6 tys. koncentratorów danych dla Smart Grid (ZKB) bazujących na Phoenix-RTOS[4] oraz podpisano umowy licencyjne na masowe wykorzystanie systemu operacyjnego w inteligentnych licznikach energii[5][6]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]