Poroblaszek żółtoczerwony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Phylloporus rhodoxanthus)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Poroblaszek żółtoczerwony
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Rząd borowikowce
Rodzina borowikowate
Rodzaj 'poroblaszek
Gatunek poroblaszek żółtoczerwony
Nazwa systematyczna
Phylloporus rhodoxanthus (Schwein.) Bres.
Fung. trident. 2(14): 95 (1900)
Poroblaszek żółtoczerwony: drugie zdjęcie
2011-07-09 Phylloporus rhodoxanthus subsp. americanus 157204.jpg

Poroblaszek żółtoczerwony (Phylloporus rhodoxanthus (Schwein.) Bres.) – gatunek grzybów należący do rodziny borowikowatych (Boletaceae)[1]. Jest jedynym przedstawicielem borowikowatych o blaszkowatym hymenoforze.

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Phylloporus, Boletaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Niektóre synonimy łacińskie[2]:

  • Agaricus paradoxus Kalchbr. 1874
  • Agaricus pelletieri Lév. 1867
  • Boletus paradoxus (Kalchbr.) D.M. Hend.
  • Clitocybe pelletieri (Lév.) Gillet 1874
  • Flammula paradoxa (Kalchbr.) Sacc. 1887
  • Paxillus pelletieri (Lév.) Velenovsky, 1920
  • Phylloporus paradoxus (Kalchbr.) Cleland 1934
  • Phylloporus rhodoxanthus subsp. europaeus Singer 1938
  • Xerocomus pelletieri (Lév.) Bresinsky & Manfr. Binder 2003

Nazwę polską podała Alina Skirgiełło w 1960 r[3] .

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

4-8 cm średnicy, mięsisty, wypukły, później rozpostarty, brązowoczerwony o matowej powierzchni.

Blaszki

Cytrynowe do złocistożółtych, połączone wyraźnie licznymi żyłkami[4].

Trzon

Żółtoczerwony do brązowożółtego, cylindryczny, u podstawy zwężony.

Miąższ

Miękki, bladożółty. Smak łagodny, zapach słaby, grzybowy[4].

Zarodniki

Elipsoidalno-wrzecionowate, gładkie. Wysyp zarodników: żółtoochrowy[4].

Występowanie i siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Europie, Ameryce Północnej, Azji i Australii[5]. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych[6]. Znajduje się na czerwonych listach gatunków zagrożonych także w Belgii, Czechach, Niemczech, Danii, Norwegii, Holandii, Szwecji i Słowacji[3].

Od 2014 r. w Polsce jest objęty ochroną częściową grzybów[7], dawniej podlegał ochronie ścisłej.

Rozwija się w lasach liściastych i mieszanych, rzadko w iglastych. Rośnie na ziemi, pod grabami, bukami, świerkami, sosnami i dębami. Owocniki pojawiają się od lipca do października[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  3. a b c Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c Czesław Narkiewicz: Grzyby chronione Dolnego Śląska. Jelenia Góra: Wydawnictwo Muzeum Przyrodniczego, 2005. ISBN 83-89863-20-0.
  5. Discover Life Maps. [dostęp 2015-06-22].
  6. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  7. Dz.U. z 2014 r. poz. 1409 – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów