Physalaemus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Physalaemus[1]
Fitzinger, 1826[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – Ph. kroyeri
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada płazy
Rząd płazy bezogonowe
Rodzina świstkowate
Podrodzina Leiuperinae
Rodzaj Physalaemus
Typ nomenklatoryczny

Physalaemus cuvieri Fitzinger, 1826

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Physalaemusrodzaj płaza bezogonowego z podrodziny Leiuperinae w rodzinie świstkowatych (Leptodactylidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w północnej i środkowej Argentynie; wschodniej Boliwii; Paragwaju; Urugwaju; Brazylii i Gujanie; na nizinach południowej Wenezueli i llanos południowo-wschodniej Kolumbii[9].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Physalaemus (Physolaemus): gr. φυσα phusa „mieszek, pęcherz”[10]; λαιμος laimos „gardło”[11].
  • Paludicola: łac. paludicola „mieszkaniec bagien”, od palus, paludis „bagno, mokradło”; -cola „mieszkaniec”, od colere „mieszkać”[12]. Gatunek typowy: Bufo albifrons Spix, 1824.
  • Liuperus: gr. λειος leios „gładki”[13]; ὑπερ huper „powyżej”[14]. Gatunek typowy: Liuperus biligonigerus Cope, 1860.
  • Gomphobates: gr. γομφος gomphos „klin, kołek”; βατης batēs „piechur”, od βατεω bateō „stąpać”, od βαινω bainō „chodzić”[6]. Gatunek typowy: Gomphobates notatus Reinhardt & Lütken, 1862 (= Physalaemus cuvieri Fitzinger, 1826).
  • Eupemphix: gr. ευ eu „dobry, ładny”[15]; πεμφιξ pemphix, πεμφιγος pemphigos „pęcherz”[16]. Gatunek typowy: Eupemphix nattereri Steindachner, 1863.
  • Nattereria: Johann Natterer (1787–1843), austriacki przyrodnik i kolekcjoner[8]. Gatunek typowy: Nattereria lateristriga Steindachner, 1864.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Niepoprawna późniejsza pisownia Physalaemus Fitzinger, 1826.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Physalaemus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. L.J.F.J. Fitzinger: Neue classification der reptilien nach ihren natürlichen verwandtschaften: nebst einer verwandtschafts-tafel und einem verzeichnisse der reptilien-sammlung des K. K. zoologischen museum’s zu Wien. Wien: J. G. Heubner, 1826, s. 39. (niem.)
  3. J.G. Wagler: Natürliches System der Amphibien, mit vorangehender Classification der Säugethiere und Vögel. Ein Beitrag zur vergleichenden Zoologie. München, Stuttgart und Tübingen: In der J.G. Cotta’scchen Buchhandlung, 1830, s. 206. (niem.)
  4. G. Jan: Cenni sul Museo Civico di Milano ed Indice Sistematico dei Rettili ed Anfibi Esposti nel Medesimo. Milano: Luigi di Giacomo Pirola, 1857, s. 52. (wł.)
  5. E.D. Cope. Descriptions of new species of the reptilian genera Hyperolius, Liuperus and Tropidodipsas. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 12, s. 517, 1861 (ang.). 
  6. a b J.T. Reinhardt & Ch.F. Lütken. Bidrag til Kundskab om Brasiliens Padder og Krybdyr. Förste Afdeling: Padderne og Öglerne. „Videnskabelige Meddelelser fra Dansk Naturhistorisk Forening i Kjøbenhavn”. 3, s. 172, 1862 (duń.). 
  7. F. Steindachner. Über einige neue Batrachier aus den Sammlungen des Wiener Museums. „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 188, s. 191, 1863 (niem.). 
  8. a b K. Steindachner. Batrachologische Mittheilungen. „Verhandlungen der Kaiserlich-Königlichen Zoologisch-Botanischen Gesellschaft in Wien”. 14, s. 279, 1864 (niem.). 
  9. a b D. Frost: Physalaemus Fitzinger, 1826 (ang.). W: Amphibian Species of the World 6.0, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2020-04-20].
  10. Jaeger 1944 ↓, s. 174.
  11. Jaeger 1944 ↓, s. 118.
  12. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2019. [dostęp 2020-01-11]. (ang.)
  13. Jaeger 1944 ↓, s. 121.
  14. Jaeger 1944 ↓, s. 247.
  15. Jaeger 1944 ↓, s. 86.
  16. Jaeger 1944 ↓, s. 165.
  17. Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 433. ISBN 83-01-14344-4.
  18. Fernando Leal, Felipe S. F. Leite, William P. Da Costa, Luciana B. Nascimento i Paulo C. A. Garcia. Amphibians from Serra do Cipó, Minas Gerais, Brasil. VI: A New Species of the Physalemus deimaticus Group (Anura, Leptodactylidae). „Zootaxa”. 4766 (2), s. 306–330, 2020. DOI: 10.11646/zootaxa.4766.2.3 (ang.). 
  19. E. Keller (red.), J.H. Reinchholf, G. Steinbach, G. Diesener, U. Gruber, K. Janke, B. Kremer, B. Markl, J. Markl, A. Shlüter, A. Sigl & R. Witt: Gady i płazy. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 28, seria: Leksykon Zwierząt. ISBN 83-7311-873-X. (pol.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. E.C. J Jaeger: Source-book of biological names and terms. Wyd. 1. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256. (ang.)