Pięć i pół bladego Józka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pięć i pół Bladego Józka
Gatunek obyczajowy
Rok produkcji 1971
Data premiery nigdy nie trafił do kin
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 80 min
Reżyseria Henryk Kluba
Scenariusz Wiesław Dymny
Główne role Andrzej Malec
Anna Dziadyk
Muzyka Juliusz Loranc
Zdjęcia Wiesław Zdort
Scenografia Zdzisław Kielanowski
Ryszard Potocki
Kostiumy Ludwina Mann
Montaż Mirosława Garlicka
Produkcja Zespół Filmowy Wektor

Pięć i pół bladego Józka – polski film obyczajowy z 1971 roku.

Główne role[edytuj]

Fabuła[edytuj]

Do małego miasteczka Kamienica przybywa Tadeusz Rusin, dziennikarz "Trybuny Młodych". W miasteczku działa banda młodych ludzi pod nazwą Pięć i pół Bladego Józka. Jeżdżą harleyami, mają potężne skórzane hełmy. Tadeusz nie znajdując miejsca wolnego w hotelu, natyka się na nich. Staje w obronie bitego przez nich chłopca i sam od nich obrywa. Z opresji ratuje go Katarzyna, siostrzenica proboszcza. Zorganizowane spotkanie z mieszkańcami zmienia się w kłótnię między starymi i młodymi. Dziennikarz chce do nich dotrzeć. W tym celu pobiera od Katarzyny lekcje judo i razem włamują się do miejscowego domu towarowego. Zyskuje szacunek wśród harleyowców. Jedynie "Basior" jest nieufny. W czasie pożaru hangaru, w którym banda przechowywała i reperowała swoje motocykle, Tadeusz ratuje "Harcerzyka", jednego z członków grupy.

Linki zewnętrzne[edytuj]