Pięciolinie
| Inne nazwy |
Pięciolinnie |
|---|---|
| Rok założenia | |
| Rok rozwiązania | |
| Pochodzenie | |
| Gatunek | |
| Aktywność |
1963–1965 |
| Wydawnictwo | |
| Powiązania | |
| Strona internetowa | |
Pięciolinie (również jako Pięciolinnie) – polski zespół bigbitowy założony w 1963 w Gdańsku. Istniał do stycznia 1965, kiedy to członkowie zespołu powołali do życia Czerwone Gitary.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Zespół został założony w 1963 roku przy Klubie Przyjaciół Piosenki Klubu Studentów Wybrzeża „Żak” w Gdańsku z inicjatywy Henryka Zomerskiego. Pierwszy skład grupy tworzyli: dwóch wokalistów (Bernard Dornowski i Marek Szczepkowski); dwóch gitarzystów (Tadeusz Mróz i Andrzej Jasiński), pianista Daniel Danielowski, gitarzysta basowy Henryk Zomerski oraz perkusista Jerzy Kowalski[1]. Grupa w tym składzie zadebiutowała w listopadzie 1963 roku.
Pięciolinie szybko zdobyły popularność na Wybrzeżu[1]. Zespół uchodził za jeden z najpopularniejszych (obok formacji Tony) zespołów muzycznych Trójmiasta[1]. Grał covery piosenek grupy The Beatles oraz autorskie kompozycje, m.in. „Nad morzem”, „Licz do stu”, „Taka jak ty” i „Chciałbym być przy tobie”[2]. Na początku 1964 roku miejsce Danielowskiego zajął. Roman Mróz (pianino)[3]. Wkrótce ze składu odeszli Kowalski i Jasiński, zaś nowym perkusistą został Jerzy Skrzypczyk, a trzecim wokalistą – Seweryn Krajewski (wszyscy trzej byli kolegami z Liceum Muzycznego w Gdańsku[1][3].
25 marca 1964 roku muzycy prezentowali się w Gdańsku na imprezie estradowej Studencka Piosenka Miesiąca, gdzie przedstawiano go jako „zespół specjalizujący się w nowoczesnej, młodzieżowej muzyce rozrywkowej, muzyce modnej zresztą, muzyce surfowej”. Latem 1964 roku z Pięciolinii odeszli bracia Tadeusz i Roman Mrozowie, a dołączyli Krzysztof Klenczon i Jerzy Kossela[4]. Zespół zawarł z Estradą umowę na cykl koncertów objazdowych, co stawiało w trudnej sytuacji uczących się w różnego typu szkołach, muzyków, tj. Bernarda Dornowskiego, Henryka Zomerskiego, Jerzego Skrzypczyka, którzy nie mogli na dłużej opuścić murów szkoły[5].
Wymagania Estrady trudne były do przyjęcia również ze względu na dużą liczbę występów w tygodniu, co groziło całkowitym wyeksploatowaniem sprzętu, gdyż nie uwzględniono czasu niezbędnego na przeglądy techniczne i naprawy[5]. Z tego też względu Kossela, Klenczon, Dornowski i Zomerski (którzy zamiennie używali nazwy „Grupa X”[4]) postanowili odejść z Pięciolinii, do czego doszło w nocy po balu sylwestrowym w Stoczni Gdańskiej (1964/1965)[6].
3 stycznia 1965 r. Jerzy Kossela spotkał się z muzykami Grupy X, a także z Franciszkiem Walickim, Adamem Dudzińskim (kierownikiem Klubu Stoczni Gdańskiej „Ster”), a także z Sewerynem Krajewskim i Jerzym Skrzypczykiem[6]. Na spotkaniu przedstawił kolegom koncepcję powstania nowego zespołu – chciał przekształcić go w zawodową grupę estradową; i zaproponował zmianę nazwy na bardziej przystępną – padły dwie propozycje: „Czerwone Gitary” (zaproponował ją Walicki) i „Maskotki” (zaproponował ją Kossela), a w głosowaniu zwyciężyła propozycja Franciszka Walickiego[6].
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]źródło: [3]
Albumy
[edytuj | edytuj kod]- Szkolne wspomnienia (CD Kameleon Records, 2016)
Nagrania radiowe
[edytuj | edytuj kod]- 25.03.1964 (nagranie live)
Molly-O [Poganiacze bydła] – instrumentalny;
Na południe od granicy [South Of The Border] – instrumentalny;
Piosenka nie na temat [Koniec lata] – wokal. M.Szczepkowski;
Fajka pokoju [Peace Pipe] – instrumentalny;
Wzburzone morze – instrumentalny;
Samotność – wokal S. Krajewski.
- 05.1964
Bociany [Gdy odlatują bociany] – instrumentalny;
Chciałbym być przy tobie – wokal M. Szczepkowski, B. Dornowski (wersja 1);
Fale Dunaju [Waves Of The Danube] – instrumentalny;
Koniec lata – wokal M. Szczepkowski;
Theme from Young Lovers – instrumentalny;
Nad morzem – wokal S. Krajewski.
- 11.07.1964
I Saw Her Standing There – wokal B. Dornowski;
Kiedy jestem sam – wokal B. Dornowski; Trzmiel – instrumentalny (wersja 1);
Zachód słońca – instrumentalny;
Roztańczone niebo – wokal S. Krajewski;
- 22-30.11.1964
Szkolne wspomnienia [Letnie wspomnienia] – wokal Zespół;
Chciałbym być przy tobie – wokal Zespół (wersja 2);
Trzmiel – instrumentalny (wersja 2);
Bo to był zły dzień – wokal M.Szczepkowski;
Taki już los mnie spotkał – wokal S.Krajewski;
Nad morzem – wokal S.Krajewski (wersja 2)
- 1992
Kiedy jestem sam – wokal B. Dornowski (remix J.Kossela);
Chciałbym być przy tobie – wokal M. Szczepkowski, B. Dornowski (remix J.Kossela)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 Dornowski i in. 1992 ↓, s. 20
- ↑ Dornowski i in. 1992 ↓, s. 21
- 1 2 3 Pięciolinnie [online], polskibigbitinietylko.blogspot.com [dostęp 2021-02-17] (pol.).
- 1 2 Dariusz Michalski: Trzysta tysięcy gitar nam gra. Historia Polskiej Muzyki Rozrywkowej – lata 1958-1973. Warszawa: Iskry, 2014, s. 230. ISBN 978-83-244-0378-3.
- 1 2 Dornowski i in. 1992 ↓, s. 22
- 1 2 3 Dornowski i in. 1992 ↓, s. 23
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Pięciolinie w Gedanopedii
- Bernard Dornowski, Jerzy Kossela, Seweryn Krajewski, Jerzy Skrzypczyk, „Czerwone Gitary” to właśnie my, Tadeusz Sosnowski (oprac.), Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, 1992, ISBN 83-7066-456-3.