Pięciornik wiosenny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pięciornik wiosenny
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd różopodobne
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj pięciornik
Gatunek pięciornik wiosenny
Nazwa systematyczna
Potentilla neumanniana Rchb.
Fl. germ. excurs. 592. 1832[3]
Synonimy
  • P. crantzii var. hirta (Lange) Malte
  • P. flabellifolia var. hirta (Lange) B.Boivin
  • P. opaca var. neumanniana (Rchb.) Nyman
  • P. × prechtelsbaueri Poeverl.
  • P. × subarenaria Borbas ex Zimmeter
  • P. × subcinerea Borbas
  • P. verna var. neumanniana (Rchb.) Th.Wolf
  • P. verna var. stellipila Uechtr. ex Čelak.
  • P. verna subsp. vulgaris (Ser.) Gaudin[3]

Pięciornik wiosenny (Potentilla neumanniana Rchb.) – gatunek rośliny z rodziny różowatych (Rosaceae Juss.). Pochodzi z Europy (Szwecja, Belgia, Niemcy, Estonia, Łotwa)[4]. W Polsce występuje rzadko.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Osiąga wysokość 5–15 cm, często tworzy darnie.
Łodyga
Rozesłana lub wznosząca się, często czerwonawa, przeważnie owłosiona. Pędy silnie wydłużone i częściowo płożące się. Pod ziemią roślina posiada kłącze zakończone jedną lub kilkoma różyczkami liściowymi.
Liście
Górne łodygowe siedzące, zazwyczaj całobrzegie, mniejsze niż dolne. Przylistki liści odziomkowych są równowąsko-lancetowate lub równowąskie i nietrwałe. Pod spodem liście owłosione prostymi, lub lekko zagiętymi włoskami.
Kwiaty
Płatki korony owalne, nie zachodzą na siebie, jasno lub ciemnożółte. Kwiaty osadzone na szypułkach długości 1–2 cm. Szyjki słupka lejkowomaczugowate.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: murawy suche i półsuche, zbocza, skały, przydroża. Kwitnie od marca do maja. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Festuco-Brometea[5].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z p. omszonym, p. piaskowym, p. siedmiolistkowym i p. srebrnym (P. x jaeggiana Siegfrid)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-04-29] (ang.).
  3. a b Potentilla neumanniana. W: The Plant List (2013). Version 1.1. [on-line]. [dostęp 2017-06-20].
  4. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-28].
  5. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  6. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.